Ciekawostki o Bronisławie Piłsudskim

11
W 1896 roku napisał pracę naukową o obserwacjach klimatycznych.
Kontakty Bronisława z miejscowymi dziećmi, udzielane im lekcje, zwróciły na niego uwagę władz, które powierzyły mu funkcje administracyjne i badania meteorologiczne. Wysłano go na południową część wyspy, gdzie zetknął się z Ajnami. Ajnowie to lud należący do paleoazjatyckiej grupy językowej, przybyły do południowej części Sachalinu oraz na Wyspy Japońskie i Kurylskie ponad 6 tys. lat temu. Był ludem łowiecko-zbierackim. Obecnie zamieszkują głównie Hokkaido, stanowią mniejszość etniczną Japonii. Niewielka ich populacja żyje dziś jeszcze na Sachalinie.
12
Przełomowym wydarzeniem w życiu Bronisława Piłsudskiego było spotkanie z Lwem Sternbergiem, któremu zaczął pomagać w jego badaniach nad miejscowymi ludami.
To właśnie Sternberg wprowadził Piłsudskiego w tajniki etnografii.
13
Po 10 latach zesłania, władze zdecydowały o zamianie reszty wyroku na nakaz osiedlenia się bez prawa opuszczania rosyjskiego Dalekiego Wschodu.
Od carskiej akademii nauk otrzymał propozycję rozpoczęcia badań nad kulturą Ajnów, Niwchów, Oroków i Mangunów.
14
Już jako wolny człowiek osiedlił się w wiosce Ai, gdzie zakochał się i ożenił z Shinhinchou, krewną wodza Bafunke Kimury.
Z tego związku na świat przyszedł jego syn Sukezo i córka Kyo. Prowadził cały czas badania lokalnej społeczności, zdobył jej zaufanie, wniknął w sachalińskie plemiona.
15
Bronisław Piłsudski został członkiem plemienia Ajnów.
Był dla tego ludu nauczycielem, lekarzem, ich przedstawicielem wobec władz. Rozpowszechniał oświatę zakładając na wyspie biblioteki.
16
Jego największym osiągnięciem było ocalenie języka Ajnów przed wymarciem, poprzez zarejestrowanie go i stworzenie słownika.
Było to możliwe dzięki współpracy z innym zesłańcem, pisarzem Wacławem Sieroszewskim, z którym w 1903 roku udał się na Hokkaido, aby badać kulturę Ajnów.
17
Efektem tego wyjazdu są nagrania dźwiękowe mowy i pieśni plemienia, utrwalone na 100 woskowych wałkach, które obecnie można oglądać w Centrum Kultury i Techniki "Manggha" w Krakowie.
Piłsudski pozostawił też bogate opisy kultury i obyczajów sachalińskich plemion, spisał wiele podań i legend, a także zrobił około 300 fotografii przedstawicieli ludności etnicznej żyjącej na tym terenie.
18
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej, aby uniknąć wcielenia do armii rosyjskiej, Piłsudski wyjechał do Japonii.
Jego żona w tym czasie spodziewała się drugiego dziecka. W Japonii zaprzyjaźnił się z japońskim pisarzem i poetą Shimelem Futabateiem. Znajomość ta była początkiem powstania Towarzystwa Japońsko-Polskiego i początkiem pierwszej wymiany kulturalnej między oboma krajami.
19
Z Japonii udał się do Stanów Zjednoczonych, stamtąd do Europy Zachodniej, by w końcu dotrzeć na ziemie polskie.
W 1906 roku zamieszkał w Krakowie, pomieszkiwał również we Lwowie, gdzie dorywczo pracował. W końcu wyjechał do Zakopanego, gdzie zajął się badaniami etnograficznymi Podhala.
20
Wybuch I wojny światowej skłonił go do opuszczenia Polski.
Przez Austrię dotarł do Szwajcarii, gdzie włączył się w nurt działalności niepodległościowej, a następnie, pod koniec 1917 roku, do Paryża.