Ciekawostki o Tyranozaurach

11
Najbardziej kompletnym (w ponad 90%) skamieniałym szkieletem tyranozaura jest “Sue”. Odkrycia dokonała Sue Hendrickson, amerykańska podróżniczka i paleontolożka.
Szkielet odkryła 12 sierpnia 1990 roku jednym z rezerwatów w Dakocie Południowej. Odkrycia dokonała przypadkowo, gdyż w tym obszarze wydobyto właśnie  szkielet edmontozaura i zakończono prace paleontologiczne. Podczas wyjazdu  ekipy paleontologów, w samochodzie przebiła się opona i gdy członkowie ekipy poszli do najbliższego miasta po pomoc, Sue wybrała się w stronę klifu znajdującego się w pobliżu. Tam znalazła wystające skamieniałe kości, które po późniejszej identyfikacji okazały się szkieletem Tyranozaura.
12
Tak kompletny szkielet dinozaura, który zmarł około 76 milionów lat temu zawdzięczamy czynnikom środowiskowym.
Tuż po śmierci Sue musiała zostać zalana wodą i błotem, które odcięły potencjalnym padlinożercom możliwość rozwleczenia jej szkieletu po okolicy. Kości zostały ze sobą przemieszane za sprawą płynącej wartko wody, lecz zdecydowanej większości prąd nie zabrał ze sobą. Sue miała świetnie zachowaną czaszkę z niemal całkowicie kompletnym uzębieniem oraz dużą liczbę pozostałych kości.  Dorosły tyranozaur posiadał w swoim szkielecie około 360 kości, z czego aż 250  wydobyto ze stanowiska Sue.
13
Długość życia tyranozaurów to około 30 lat. Dojrzałość osiągały w wieku 14 lat, gdy ich waga przekraczała 1800 kg.
Nie osiągały masy 1 tony przed ukończeniem 12 roku życia. Później następował dynamiczny wzrost i w wieku 20 lat tyranozaur ważył już 5 ton. Tak dokładne szacunki są możliwe dzięki odnalezieniu dużej ilości szkieletów w różnym wieku. Najmłodszy szkielet tyranozaura jaki udało się odnaleźć należał do dwuletniego osobnika (dinozaur ważył 30 kg), najstarszym jest 28 letnia Sue.
14
Przez długi czas uważano, że tyranozaury poruszały się na dwóch tylnych kończynach w pozycji wyprostowanej. Dopiero na początku lat 70 XX wieku naukowcy uznali, że utrzymywanie takiej pozycji byłoby niemożliwe i doprowadziłoby do szybkich zwyrodnień stawów.
Obecna wizja poruszania się tych gadów, przedstawiona w filmach z serii “Park Jurajski” jest najbardziej prawdopodobna. Ich ciało było ułożone równolegle do podłoża a ogon był wyciągnięty do tyłu i służył za przeciwwagę.
15
Przednie kończyny tyranozaura miały 1 metr długości, były więc bardzo krótkie w stosunku do reszty ciała.
Paleontolodzy nie są pewni ich przeznaczenia, niektórzy nawet uważali je za narząd szczątkowy. Mogły służyć do przytrzymywania ofiar podczas gdy tyranozaur ją zagryzał, mogły również służyć do zadawania ran ciętych podczas walki z innymi dinozaurami. Istnieje też hipoteza, że samce tyranozaurów mogły używać przednich łap do przytrzymywania samic podczas kopulacji.
16
Ciężko jest oszacować populację tyranozaurów.
Jednocześnie mogło żyć powyżej 20 tysięcy dorosłych osobników, przy niższej populacji najprawdopodobniej wyginęłyby podczas wybuchu epidemii. Za maksymalną liczbę podaje się 328 tysięcy, jednak jest ona bardzo mało prawdopodobna.
17
Prawdopodobnie było 127 tysięcy pokoleń tych gadów.
Biorąc pod uwagę długość ich życia i ramy czasowe w jakich żyły  daje to około 2,5 miliarda zwierząt.
18
Były drapieżnikami oraz padlinożercami.
Choć część paleontologów uważa je za typowych padlinożerców (ze względu na wysoce rozwinięty węch), badania uszkodzeń ich kości wskazują na to, że odnosiły obrażenia w wyniku walki z broniącymi się ofiarami.
19
Były również kanibalami.
Istnieją dowody na ich kanibalistyczne zachowania w postaci śladów po zębach na kościach, które pasują do zębów tyranozaurów.
20
Prawdopodobnie były aktywne w ciągu dnia.
Wskazuje na to ich doskonały wzrok, który w nocnych warunkach nie byłby im aż tak potrzebny.