Ciekawostki o Napoleonie Bonapartem

11
Kobiety były stale obecne w życiu cesarza i odgrywały w nim dużą rolę.
Bonaparte miał olbrzymią ilość kochanek. Były wśród nich herbowe damy w prawie wszystkich stolicach Europy i ubogie mieszczki. Większość jego metres rekrutowała się spośród dwórek jego sióstr, oraz paryskich aktorek i śpiewaczek. Wiele z tych kobiet pomogło mu w karierze. Była wśród nich też Polka, Maria Walewska, ze związku z którą urodził mu się syn, Józef Florian Aleksander hrabia Colona Walewski. Cesarzowi przypisuje się sześcioro nieślubnych dzieci i jednego prawowitego syna, Napoleona II Bonapartego zwanego "Orlątko".
12
W latach 1796-1797 Napoleon odnosił sukcesy militarne we Włoszech.
Pod jego rozkazami służyły Legiony Polskie dowodzone przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego.
13
Dzięki koncepcji militarnej Napoleona została na nowo odkryta dla Europy historia starożytnego Egiptu.
Aby zakończyć wojnę z Wielką Brytanią, ostatnim państwem I koalicji antyfrancuskiej, zawiązanej w 1793 roku przeciwko rewolucji we Francji, Napoleon zaproponował podbicie Indii - perły Korony Brytyjskiej. Wyruszył na Egipt, który miał stanowić bazę wypadową do ataku na Indie. W wyprawie na Egipt, która rozpoczęła się w 1798 roku udział wzięło 38 tys. marynarzy i żołnierzy oraz 175 uczonych i artystów, którzy mieli badać kulturę i historię Egiptu.
14
Po początkowych sukcesach militarnych Napoleona na Malcie i w Dolnym Egipcie, doszło do zniszczenia floty francuskiej przez eskadrę angielskich okrętów admirała Nelsona u ujścia Nilu.
Ingerencja w konflikt wojsk tureckich i zajęcie Malty przez Anglików zmusiło Francuzów  w 1801 roku do kapitulacji.
15
Jeszcze przed końcem kampanii Napoleon powrócił do Francji, gdzie przygotowywał się do zamachu stanu.
Dokonał się on 10 listopada 1799 roku. Napoleona (a także Ducosa i Sieyesa) mianowano tymczasowymi konsulami.
16
Po przejęciu władzy dyktatorskiej we Francji, Napoleon rozpoczął bardzo energiczne działania zmierzające do uporządkowania funkcjonowania kraju.
Aby zdobyć przychylność arystokracji, ogłosił amnestię dla rojalistycznych emigrantów, którzy mogli powrócić do kraju, jednak zarekwirowanych im majątków nie zwrócono. Z Kościołem katolickim zawarł nowy konkordat, w którym zastrzegł nienaruszalność dokonanych wcześniej rekwizycji i sprzedaży dóbr kościelnych. Konkordat ustalał pensje dla biskupów, wprowadzał naukę religii do szkół państwowych, ułatwiał budowę nowych kościołów i szkół kościelnych.
17
Spośród reform usprawniających funkcjonowanie państwa znalazły się bardzo nowatorskie przedsięwzięcia.
Napoleon wprowadził we Francji, po raz pierwszy na świecie, obowiązek nieodpłatnej nauki w szkołach publicznych dla obu płci wszystkich stanów. Aby ukrócić wszechobecną w kraju korupcję, przyjął zasadę nominacji sędziów i zaostrzył walkę z rozbojami, fałszerstwami itp. Ustanowił instytucję prefektów w departamentach i merów w gminach (co utrzymało się do dziś). Za największy sukces Napoleona wielu badaczy uznaje opublikowanie Kodeksu Cywilnego z 1804 roku, który ustalał podstawy ustroju: wolność osobistą, równość wszystkich obywateli wobec prawa, laicyzację, nienaruszalność własności prywatnej. Nazwa Kodeks cywilny Francuzów obowiązywała do 1807 roku, kiedy to została zmieniona na Kodeks Napoleona, czym cesarz chciał podkreślić swój związek z kodyfikacją. Ostatecznie, po wielu zmianach, powrócono do pierwotnej nazwy. Artykuły Kodeksu Napoleona w zakresie prawa osobowego w znacznym stopniu powtórzył Kodeks cywilny Królestwa Polskiego, obowiązujący od 1826 roku.
18
Szybka poprawa finansów państwowych nastąpiła dzięki zreformowaniu urzędów skarbowych i wprowadzeniu podatków pośrednich od tytoniu, alkoholi i soli.
Zabiegi takie umożliwiły choćby wypłatę rent.
19
Poważnym wsparciem budżetu państwa była sprzedaż przez Francję w 1803 roku terytorium Luizjany Stanom Zjednoczonym.
Transakcja opiewała na kwotę 15 mln dolarów. Napoleon zdawał sobie sprawę, że utrzymanie tak rozległego terenu w Stanach byłoby trudne, a chciał skoncentrować swą armię na arenie europejskiej. Dzięki tej transakcji Stany Zjednoczone powiększyły swe terytorium o przeszło dwa miliony kilometrów kwadratowych.
20
Aby utwierdzić swą władzę we Francji, po przeprowadzeniu ogólnokrajowego plebiscytu, Napoleon koronował się 2 grudnia 1804 roku na cesarza Francuzów.
Napoleon w tym czasie posiadał ugruntowaną pozycję potężnego władcy i aby uroczystości koronacji dodać splendoru, zażądał przybycia na nią do Paryża papieża Piusa VII. Msza koronacyjna celebrowana przez papieża odbyła się w katedrze Notre Dame. Napoleon wyraził zgodę, aby Pius VII namaścił go i pobłogosławił, natomiast koronę wziął z jego rąk i sam ją sobie włożył na głowę. Było to symboliczne zaakcentowanie faktu, że sam sobie zawdzięcza zdobycie najwyższej władzy w państwie i sam koronuje się na cesarza. Wcześniej, sam koronował Józefinę na cesarzową, sprowadzając rolę papieża jedynie do roli widza. W maju 1805 roku w katedrze w Mediolanie, Napoleon koronował się na króla Włoch.