Ciekawostki o Stanisławie Moniuszce

11
W 1858 roku odbyła się w Warszawie premiera nowej, czteroaktowej "Halki", która spotkała się z wielkim uznaniem.
Po tej premierze Moniuszko otrzymał nominację od dyrektora teatrów rządowych na stanowisko dyrygenta oper polskich w warszawskim Teatrze Wielkim.
Od tej pory co roku odbywały się nowe premiery jego dzieł: na koniec 1858 roku - "Flis", w 1860 - "Hrabina", w 1861 - "Verbum nobile".
12
Gęstniejąca przed wybuchem powstania styczniowego atmosfera w Warszawie spowodowała opóźnienie kolejnej premiery jego opery "Straszny dwór".
Pierwszy raz wystawiono ją dopiero w 1865 roku. Operę tę, obok "Halki" uznano za jego najwybitniejsze dzieło.
Istnieją przypuszczenia, że słynna aria z kurantem powstała pod wpływem opowieści jego dziadka, sędziego Stanisława Moniuszki, właściciela majątku w Śmiłowiczach, gdzie w holu stał stary zegar, który bardzo fascynował przyszłego kompozytora.
Premiera opery, która odbyła się pod dyrekcja kompozytora zachwyciła publiczność, entuzjazm przerodził się w manifestację uczuć patriotycznych, co bardzo zaniepokoiło władze i w efekcie doprowadziło do zawieszenia przedstawienia.
13
Moniuszko też sporo podróżował.
Wybrała się w podróż do Paryża, Niemiec i Pragi, a wcześniej odwiedził Kraków, gdzie szczególne wrażenie wywarła na nim wizyta na Wawelu, a zwłaszcza zwiedzanie katedry i grobów królewskich. Zaowocowało to projektem nowej, nigdy nie ukończonej opery "Rokiczana". Kraków odwiedził jeszcze ponownie w 1866 roku, odbyły się wówczas jego trzy koncerty - w jednym z nich udział brała Helena Modrzejewska.
W 1867 roku Moniuszko skomponował kantatę "Sonety krymskie" na głosy solowe, chór i orkiestrę do tekstów Adama Mickiewicza.
14
W Pradze Moniuszko spotkał się z Bedřichem Smetaną, aby omówić sprawy związane z wystawieniem tam "Halki".
Teatr w Pradze wystawił tę operę w 1868 roku, a inscenizacją kierował sam Bedřich Smetana.
"Halka" wystawiana była także w Moskwie (bez wiedzy i pod nieobecność kompozytora) i Petersburgu. Sukces "Halki" w Petersburgu był ogromny i wieść o tym dotarła także do dworu, książę Konstanty zaprosił Moniuszkę do pałacu na uroczysty koncert.
15
W 1872 roku Teatr Wielki wystawił ostatnie dzieło operowe kompozytora - "Beatę".
Stanisław Moniuszko zmarł na atak serca w 1872 roku w Warszawie . Miał zaledwie 53 lata.
Pogrzeb artysty, który odbył się na Powązkach, zgromadził około 100 tys. osób i przerodził się w manifestację narodową.
16
W Warszawie Moniuszko wraz z rodzina mieszkał w okolicach Teatru Wielkiego - dziś przy ulicy Mazowieckiej.
Na Starym Mieście w Warszawie istnieją tablice poświęcone jego pamięci.
17
Moniuszko przeszedł do historii jako twórca opery polskiej, a także jako czołowy przedstawiciel gatunku pieśni w muzyce polskiej.
Jego "Śpiewniki domowe" obejmują ponad 200 pieśni (najpopularniejsza "Prząśniczka"). Najważniejsze jego opery to: "Halka", "Hrabina", "Verbum nobile" i "Straszny dwór". Jest autorem kilku baletów, operetek, utworów wokalnych, mszy, utworów symfonicznych i instrumentalnych. Pozostaje jednak prawie nie znany jako twórca muzyki kameralnej, baletowej, utworów fortepianowych i organowych.

Dowiedz się dziś czegoś nowego!

Wylosuj kolejną ciekawostkę albo Sprawdź naszą bazę ciekawostek

Polub nasz profil na Facebooku

Znajdziesz tam całą masę ciekawostek :)