Była to ostatnia misja programu wahadłowców kosmicznych STS.
Czworo astronautów wybrało się na Międzynarodową Stację Kosmiczną na pokładzie promu Atlantis w celu dostarczenia na nią niezbędnych towarów. Misja trwała niespełna 13 dni i była 33 lotem promu Atlantis w kosmos.
Zbudowany z 12 utworów debiutancki album Apetite for Destruction sprzedał się w nakładzie 28 milionów sztuk i jest najlepiej sprzedającym się debiutanckim albumem w historii muzyki.
Magazyn Rolling Stone umieścił album na 62. miejscu listy 500 albumów wszech czasów.
Rekord padł w stacji Wostok na Antarktydzie, gdzie termometry pokazały -89.2 °C.
Pomimo, że kilka pomiarów satelitarnych wykonanych od tego czasu wykazało niższe temperatury gruntu, rekord nadal przypisywany jest stacji Wostok ze względu na to, że pomiar był dokonywany bezpośrednio a nie zdalnie.
Szacuje się, że relację telewizyjną z Księżyca oglądało ponad 600 milionów ludzi (populacja Ziemi wynosiła wtedy około 3,6 mld).
Pierwszą osobą, która postawiła stopę na srebrnym globie był dowódca misji Apollo 11, Neil Armstrong. Tuż po nim na Księżycu stanął Buzz Aldrin.
Załoga przywiozła na Ziemię pierwsze próbki geologiczne z Księżyca. Zebrano 21,6 kilograma materiału, w tym 50 skał, próbki drobnoziarnistego regolitu księżycowego (księżycowa gleba) oraz dwie tuby z próbkami gruntu zebranego spod powierzchni.
Po bardzo intensywnym ostrzale artyleryjskim oraz bombardowaniu lotniczym wojska amerykańskie wylądowały na plażach Guam.
Walki trwały do 10 sierpnia, prawie wszyscy japońscy obrońcy wyspy (około 17,500 osób) zginęli w walce, straty amerykańskie wyniosły prawie 27,000 żołnierzy.
Zwycięstwo Amerykanów miało istotne znaczenie dla przebiegu II wojny światowej w tym rejonie i otworzyło drogę do ataku na Japonię.
Na pokładzie swojego samochodu Sunbeam 350HP jako pierwszy człowiek w historii przekroczył barierę 150 mil na godzinę.
Jest to najdłuższa linia kolejowa na świecie - przekracza 8 stref czasowych, a całkowita długość torów wynosi 9288,8 km.
W 2002 roku została całkowicie zelektryfikowana.
Utworzono je na mocy pokoju francusko-pruskiego w Tylży z dna 9 lipca 1807 roku. Istniało de facto do 2 stycznia 1814 roku, kiedy załoga francuska poddała miasto po niemal rocznym oblężeniu.
Ostateczną decyzję o likwidacji podjęto na kongresie wiedeńskim z 1815.
Bitwa została rozegrana pod wioską Embabeh pomiędzy wojskami francuskimi pod dowództwem Napoleona Bonaparte a mamelukami i arabską piechotą.
Pomimo dwukrotnej przewagi wojsk osmańskich francuzi odnieśli miażdżące zwycięstwo. Szarże mameluków nie były w stanie sforsować francuskich oddziałów wspieranych artylerią i bronią palną.
Po stronie mameluków było 6,000 zabitych i rannych oraz 1,000 pojmanych do niewoli, podczas gdy francuzi ponieśli minimalne straty rzędu 120 zabitych i 180 rannych.
Po zwycięstwie pod Embabeh (położonego 15 kilometrów na północ od Kairu) już cztery dni później Napoleon wkroczył do Kairu.
Jedno z potężniejszych trzęsień ziemi zarejestrowanych w historii zniszczyło prawie całkowicie wszystkie budynki na Krecie. Wstrząsy o magnitudzie 8.5 lub wyższej spustoszyły nie tylko wyspę ale i wybrzeże Morza Śródziemnego (Grecję, Egipt, Hiszpania).
Tuż po wstrząsach nadciągnęło olbrzymie tsunami które sprowadziło horror na mieszkańców wybrzeża, było tak niszczycielskie, że rocznica katastrofy była corocznie upamiętniana w Aleksandrii jako dzień grozy jeszcze pod koniec VI wieku.
Najdotkliwsze zniszczenia napierająca woda przyniosła na tereny Libii, w Aleksandrii oraz delcie Nilu.
Rzymski historyk Ammianus Marcellinus opisywał, że fale były tak potężne, że wybijająca w powietrze woda odsłaniała morskie dno. Porwane przez kataklizm statki zostały wyrzucone na ląd 3 kilometry za linią brzegową.
Według przekazów życie straciło tysiące osób.