Była najbardziej znaną popularyzatorką kultury seksualnej za czasów PRL.
Dyplom lekarza uzyskała w 1952 roku, specjalizację z położnictwa i ginekologii ukończyła w 1959 roku, natomiast stopień naukowy doktora nauk medycznych zdobyła w 1969 roku.
Należał do założycieli Towarzystwa Świadomego Macierzyństwa, w którym zajmowała się leczeniem niepłodności i antykoncepcją. W Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie objęła kierownictwo Poradni Świadomego Macierzyństwa. W latach 70 - tych kierowała Pracownią Cytodiagnostyczną Towarzystwa Planowania Rodziny.
Jej dorobek literacki opierał się głównie na publikacjach z zakresu seksuologii, do których należały: "Sukces w miłości", "Kalejdoskop seksu", "Kultura miłości", "Sztuka kochania" , "Sztuka kochania – w 20 lat później", "Sztuka kochania – witamina M".
Wydany w 1978 roku poradnik z dziedziny seksuologii "Sztuka kochania" stał się bestsellerem (łączny nakład wyniósł 7 mln egzemplarzy) - dał początek większej otwartości w sprawach seksu i życia seksualnego w Polsce.