Jest legendą polskiego sportu. Był pięciokrotnym uczestnikiem Zimowych Igrzysk Olimpijskich - jako zawodnik w 1932, 1936, 1948 i 1952 roku, a w 1956 roku otwierał olimpijski konkurs skoków. W latach 1933-1939 sześciokrotnie uczestniczył w narciarskich mistrzostwach świata FIS, był wicemistrzem świata w skokach narciarskich z Lahti w 1938 roku, rekordzistą świata z Planicy w 1935 roku.
W plebiscycie "Przeglądu Sportowego" w roku 1938 roku zdobył tytuł najlepszego sportowca Polski.
Po wybuchu drugiej wojny światowej włączył się do działalności konspiracyjnej jako łącznik i kurier na szlaku tatrzańskim. W roku 1940 został aresztowany i skazany na karę śmierci. Zasłynął brawurową ucieczką z więzienia Montelupich w Krakowie, skacząc z wysokości 6 metrów. Do końca wojny ukrywał się na Węgrzech.
Po wojnie został zdobywcą Pucharu Tatr w 1948 i 1949 roku oraz zwycięzcą memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w 1952 roku.
Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.