W 2011 roku wraz z Brucem Beutlerem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za odkrycia dotyczące aktywacji odporności wrodzonej.
W 2012 roku został wybrany członkiem Akademii Francuskiej, a 3 czerwca 2023 roku został mianowany członkiem Papieskiej Akademii Nauk.
W swojej pracy skupiał się na badaniu kwestii dziedziczenia chorób umysłowych.
Jako profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego, kierował tam Katedrą Psychiatryczną. Opracował podręcznik psychiatrii, prowadził badania z zakresu psychiatrii sądowej i porównawczej.
Uważany jest za ojca indyjskiej chemii.
Jest autorem dwóch tomów książek o tytule "A History of Hindu Chemistry from the Earliest Times to the Middle of Sixteenth Century" - pierwszy tom wydał w 1902 roku, drugi w 1909 roku.
Pisał w języku bengalskim dla wielu magazynów, wspierał rozwój chemii w społeczności indyjskiej poprzez przekazywanie pieniędzy na rzecz stypendiów szkolnych.