Był cesarzem rzymskim od 284 roku do abdykacji w 305 roku.
Jego panowanie zapoczątkowało w dziejach Rzymu okres dominatu, który wprowadził monarchię opartą na armii i na scentralizowanej biurokracji.
Wydany przez niego 24 lutego 303 roku edykt nakazujący zburzenie świątyń chrześcijańskich i spalenie świętych ksiąg oraz pozbawienie stanowisk chrześcijan sprawujących funkcje publiczne, zapoczątkował największe prześladowania chrześcijan w Cesarstwie rzymskim.