Politycy, władcy urodzeni 4 lipca

Był 30. prezydentem Stanów Zjednoczonych, sprawował swój urząd od 2 sierpnia 1923 do 4 marca 1929 roku. Był również wiceprezydentem podczas urzędowania Warrena Hardinga.

Był silnym orędownikiem praw wyborczych dla kobiet, wspierał również rdzennych Amerykanów. Dzięki podpisaniu Indian Citizenship Act w 1924 roku każdy rdzenny mieszkaniec USA stał się obywatelem Stanów Zjednoczonych. 

Podczas jego prezydentury kraj rozwijał się gospodarczo, a jego prezydentura przysporzyła mu sympatii wśród Amerykanów.

Był jedynym dzieckiem króla Karola XIV Jana. Odziedziczył tron po śmierci ojca. Rządził od 8 marca 1844 roku do swojej śmierci 8 lipca 1859 roku.

Ożenił się z Józefiną de Bauharnais-Leuchtenberg, wnuczką Napoleona Bonapartego i Józefiny.

Przez cały czas swojego panowania prowadził liberalny kurs polityczny,  wprowadzał reformy i poprawiał stosunki między Szwecją a Norwegią. 

Był sułtanem Imperium Osmańskiego od 1574 roku do swojej śmierci w 1595 roku.

Za jego panowania Imperium Osmańskie toczyło wojny z Persją i Austrią. Podczas wolnej elekcji w Rzeczpospolitej poparł kandydaturę Stefana Batorego na tron polski.

Był wielkim mecenasem sztuki, zlecał wykonanie Siyer-i-Nebi i innych ilustrowanych rękopisów.

Miał przynajmniej 26 synów i 30 córek.