Władza praktyczna w mieście spoczywała w rękach około 40 najzamożniejszych rodzin, których członkowie zasiadali w radzie miejskiej.

Te bogate rody budowały miejsca użyteczności publicznej, jak szpitale, czy instytucje charytatywne. Powstawały też w mieście nowe klasztory: augustianów, karmelitów, dominikanów i braci mniejszych. Dla niezamężnych kobiet i wdów, dzięki hrabinie Joannie van Constantinopel, powstały dwa duże beginaże (zespół domków z małym kościołem lub kaplicą i szpitalem, izolatką dla zakaźnie chorych, stajnią, kurnikiem, browarem, ogrodami i łąkami) - Sint-Elisabeth i Onze-Lieve-Vrouw ter Hoye.