Na początku XIV wieku król Francji Filip Piękny wkroczył do Flandrii i zażądał od hrabstwa wysokiej kontrybucji.

Tyrania Francuzów wywołała bunt mieszczan. W 1302 roku tkacze brugijscy pod wodzą Pietera de Conincka dokonali rzezi rycerstwa francuskiego (tzw. jutrznie brugijskie). Zginął każdy, kto nie potrafił wymówić poprawnie formuły Scilt ende vrient - tarcza i przyjaciel. Wkrótce doszło do decydującego starcia z Francuzami. Siły powstańcze składały się z chłopstwa, farbiarzy, tkaczy i rzeźników flamandzkich, uzbrojonych w topory, widły, piki i goedendagi (średniowieczna broń biała piechoty, służąca do walki wręcz). Pod Courtrai, w pobliżu Kortrijku armia powstańców pokonała doborową armię francuską zrzeszającą kwiat rycerstwa europejskiego.