Indianie twierdzą, że umiejętność tę przekazali im bogowie przypadkowo, podczas użycia soku klonowego do przyrządzenia potrawy.

Istniej na ten temat legenda o Indianinie i jego żonie. Otóż jeden z indiańskich wodzów wbił w drzewo tomahawk, a następnego dnia go wyjął. Okazało się, że z miejsca wbicia toporka popłynął bezbarwny sok, który zauważyła żona wodza. Napełniła tą cieczą naczynie, myśląc, że to woda i ugotowała w nim mięso. Gdy rodzina zasiadła do posiłku, okazało się, że mięso ma niepowtarzalny smak. I od tej pory do przygotowania potraw zaczęto używać soku z klonu. Traktowano go w taki sposób, jak sól w kuchni europejskiej.