Kulinaria

Ciekawostki o syropie klonowym

Znaleźliśmy 26 ciekawostek na temat syropu klonowego

Płynne złoto Kanadyjczyków

Syrop klonowy jest ulubionym składnikiem śniadań, głównie na amerykańskich stołach. Od stuleci wykorzystywany jest przez północnoamerykańskich Indian zarówno jako pokarm, jak i środek leczniczy. Odkryli go Indianie kanadyjscy i stał się dla Kanady tradycyjnym produktem. Liść klonu figuruje na fladze tego kraju, a drzewo klonowe ma tam wyjątkowe znaczenie. Jest gęsty, płynny i słodki, posiada charakterystyczny "przypalony" smak. My posiadamy swoje miody, ale syrop klonowy również pojawia się na naszych stołach.
1
Syrop klonowy wytwarzany jest z soku klonowego.
Do produkcji wykorzystuje się głównie trzy gatunki klonów: klon cukrowy, klon czarny i klon czerwony, ze względu na wysoką zawartość cukru w soku, wynoszącą od 2 do 5%.
2
Liderem na światowym rynku produkcji syropu klonowego jest Kanada - w skali świata produkuje 71% czystego syropu klonowego, z czego 91% produkowane jest w prowincji Quebec.
Pod względem konsumpcji natomiast liderem są Stany Zjednoczone.
3
Jako pierwsi zaczęli pozyskiwać syrop klonowy Indianie z północno-wschodniej części Ameryki Północnej.
Stało się to na długo przed przybyciem tam Europejczyków, o czym świadczą dowody archeologiczne i tradycja.
4
Indianie twierdzą, że umiejętność tę przekazali im bogowie przypadkowo, podczas użycia soku klonowego do przyrządzenia potrawy.
Istniej na ten temat legenda o Indianinie i jego żonie. Otóż jeden z indiańskich wodzów wbił w drzewo tomahawk, a następnego dnia go wyjął. Okazało się, że z miejsca wbicia toporka popłynął bezbarwny sok, który zauważyła żona wodza. Napełniła tą cieczą naczynie, myśląc, że to woda i ugotowała w nim mięso. Gdy rodzina zasiadła do posiłku, okazało się, że mięso ma niepowtarzalny smak. I od tej pory do przygotowania potraw zaczęto używać soku z klonu. Traktowano go w taki sposób, jak sól w kuchni europejskiej.
5
Zbiorom soku klonowego towarzyszyły określone rytuały.
Pierwszy dzień wiosennej pełni księżyca był świętem związanym ze zbiorami - wtedy to wykonywano Taniec Klonu. Niektóre plemiona urządzają festiwale "klonowego księżyca", celebrując powrót do dawnych tradycji.
6
Indiańskie plemię Algonkinów, zamieszkujące tereny nad rzeką Ottawą w południowej części prowincji Quebec, traktowało sok klonowy jako pożywny napój energetyczny.
Wczesną wiosną kamiennymi narzędziami robili nacięcia w pniach klonów w kształcie litery V. Następnie umieszczali w nich trzcinę lub wklęsłe kawałki kory. Spływający z nacięć sok zbierany był do naczyń wykonanych z kory brzozowej.
7
Zebrany sok zagęszczano poprzez odparowywanie wody, stosując jedną z dwóch metod.
Jedna metoda polegała na umieszczaniu w naczyniu z sokiem bardzo mocno rozgrzanych w ognisku kamieni. Druga natomiast polegała na wykorzystaniu niskich temperatur. Gdy w nocy na powierzchni soku pojawiała się warstwa lodu, usuwano ją. Robiono tak wielokrotnie, każdego ranka, aż do pozbycia się wody.
8
Gdy do Ameryki Północnej przybyli Europejczycy, tubylcy przekazali im wiedzę o soku klonowym i sposobie pozyskiwania go.
Już pierwsi osadnicy europejscy i handlarze futer zajmowali się zbieraniem soku klonowego. Nie wykonywali oni nacięć na korze drzew, tylko wywiercali w korze otwory wiertłem, zwykle po kilka w każdym pniu. W otworach tych umieszczali drewniane rynienki, którymi sok spływał do drewnianych wiaderek zawieszonych pod nimi. Wszystkie naczynia wyrabiano z drewna przez drążenie fragmentów pni.
9
Większe ilości soku przechowywano w beczkach lub innych dużych naczyniach drewnianych, które po napełnieniu transportowano na saniach lub wozach.
Sok zbierano do momentu, do kiedy pozostawał słodki. Gdy wzrastała temperatura otoczenia i zaczynały tworzyć się pąki liściowe na drzewie klonu, smak soku zmieniał się, pojawiała się w nim większa ilość aminokwasów i nie nadawał się już do zbioru.
10
Poszczególni zbieracze zawozili sok do bazy zbieraczy, gdzie przelewany był do większych zbiorników.
W bazie zbieraczy zagęszczano go przez odparowywanie wody nad ogniem.
11
W wieku XVII i XVIII, oprócz syropu klonowego zaczęto produkować z soku klonowego również cukier.
W wieku XIX, w okresie wojny secesyjnej cukier klonowy został zastąpiony przez cukier trzcinowy, który zaczął dominować Stanach Zjednoczonych jako substancja słodząca. Producenci skoncentrowali się na wytwarzaniu syropu. Nastąpiła też zmaiana naczyń do odparowywania wody z soku. Zamiast okrągłych garów zaczęto używać płaskich, dużych blaszanych patelni, które posiadały większą powierzchnię parowania.
12
Pierwszy parownik do ogrzewania i zagęszczania soku klonowego opatentowano w 1858 roku.
Parownik ten wielokrotnie udoskonalano, aby proces odparowania usprawnić i przyspieszyć. Kolejne lata przynosiły różne zmainy technologiczne. Wprowadzano nowe metody pozyskiwania soku, wprowadzono pompy próżniowe, wprowadzano podgrzewacze odzyskujące ciepło uchodzące z parą wodna podczas odparowywania, w końcu zaczęto odciągać wodę z soku przed podgrzewaniem, wykorzystując zjawisko odwróconej osmozy.
13
Udoskonalono także proces pozyskiwania soku klonowego.
W 2009 roku naukowcy z University of Vermont zaprezentowali nowy rodzaj kranu, który zapobiega cofaniu się soku do drzewa, zmniejsza ryzyko zakażenia bakteryjnego oraz zapobiega zarastaniu otworu.
14
Metody wytwarzania syropu klonowego, choć usprawniane w ciągu minionych wieków, pozostały te same.
Sok jest zbierany w taki sam sposób z drzew klonowych, nastepnie zagęszczany bez użycia środków chemicznych i konserwantów.
15
Aby otrzymać 1 litr syropu klonowego trzeba odparować wodę z 20 do 50 litrów soku klonowego.
W procesie odparowywania wody uzyskuje się syrop o temperaturze wyższej o 4,1 stopnia C od temperatury wrzenia wody. Gotowy syrop ma gęstość 66 stopni w skali Ballinga (zawartość cukru w roztworze).
16
Syrop o takiej gęstości poddawany jest przesączaniu w celu usunięcia z niego kryształków cukru i jabłczanu wapnia.
Przesączony syrop umieszczany jest w docelowych pojemnikach na gorąco (zwykle są to 82 stopnie C lub więcej). Aby wysterylizować korek, pojemniki są odwracane do góry dnem.
17
Taki syrop jest gotowy do spożycia, ale może też być surowcem do produkcji cukru klonowego, masła klonowego i cukierków klonowych.
Farmy, na których produkuje się syrop klonowy nazywane są sugarbush i sugarwood. Budynek, w którym odparowuje sie wodę w czasie produkcji syropu zwany jest sugar house, posiada on na szczycie okienko wentylacyjne do odprowadzania pary.
18
Aby z drzewa klonowego móc pozyskiwać sok, musi ono posiadać około 30 do 40 lat.
W zależności od średnicy pnia nawierca się w nim od jednego do trzech otworów i umieszcza się w nich krany. Drzewo wykorzystywane jest do pozyskiwania soku, aż do osiagnięcia przez nie ponad 100 lat.
19
Pojedyncze drzewo dostarcza dziennie maksymalnie do 12 litrów soku.
W sezonie jest to od 35 do 50 litrów. Z całej ilości soków przepływających przez drzewo pozyskuje sie w tym procesie około 7%.
20
Sok klonowy pozyskuje się wiosną.
Już wczesną wiosną soki zaczynają obficie przepływać przez drzewa. Przed ruszeniem wegetacji soki przepływaja od korzeni do korony drzewa, przenosząc zmagazynowane w korzeniach węglowodany. Najlepszymi warunkami są: słoneczna pogoda i temperatura oscylująca wokół 15 stopni C. Sok najobficiej płynie w okolicach południa, po nagrzanej stronie pnia, gdy temperatura jest najwyższa. Czas trwania zbiorów to cztery do ośmiu tygodni. Spadek temperatury nocą hamuje przepływ soków.
21
Syrop klonowy jako produkt całkowicie naturalny stosowany jest jako substancja słodzaca ale też dostarczająca wielu cennych składników dla organizmu człowieka.
Jest on źródłem nastepujących skladników mineralnych: wapnia, potasu, manganu, magnezu, fosforu, żelaza; witamin z grupy B (ryboflawina, niacyna, kwas pantotenowy, pirydoksyna, kwas foliowy) oraz antyoksydantów. W ostatnich latach odkryto 54 nieopisane dotąd korzystne związki. Większość z nich to antyoksydanty o działaniu przeciwnowotworowym, antybaktryjnym i przeciwdziałającym cukrzycy. Działanie antyrakowe zaobserwowano jako hamowanie procesu namnażania komórek nowotworowych w przypadku raka płuc, prostaty, piersi, okręznicy, mózgu.
22
Badania przeprowadzone przez dr Keiko Abe z Uniwersytetu w Tokio wykazały, że syrop klonowy znacznie poprawia czynność wątroby.
Wykazano również, że zawarty w syropie klonowym kwas absycysynowy ABA stymuluje uwalnianie insuliny przez trzustkę oraz zwiększa wrażliwość komórek tłuszczowych. Naukowcy mają nadzieję, że odkrycia te mogą posłużyć do syntezy leków na bazie syropu klonowego, pomocnych w zwalczniu wielu chorób.
23
Dr Navindra P. Seeram, amerykański profesor badający rośliny lecznicze i ich naturalne produkty pochodne, stwierdził: "Nadal twierdzę, że natura jest najlepszym chemikiem, a syrop klonowy staje się mistrzem wśród żywności, ze względu na ilość i różnorodność korzystnych dla zdrowia związków".
Dodał też, że badania prowadzone przez jego zespół wykazały obecność licznych antyutleniaczy i związków przeciwzapalnych do walki z rakiem, cukrzycą i chorobami bakteryjnymi.
24
100 g syropu klonowego dostarcza 260 kcal i składa się z 32% wody i 67% węglowodanów (z czego 90% to cukry).
Cukrem występującym w syropie klonowym jest sacharoza oraz niewielkie ilości glukozy i fruktozy.
25
Jest mniej kaloryczny niż cukier biały czy miód.
Zawiera niewielkie ilości białka i tłuszczu.  Nie zawiera żadnych konserwantów i można go przechowywać przez około 18 miesięcy.
26
Według Kanadyjskiej Inspekcji Żywności, barwa syropu klonowego jest istotnym czynnikiem jego klasyfikacji. Na tej podstawie wyróżniono 4 rodzaje:
  • Barwa jasna, złota, przejrzysta - smak delikatny, transmisja światła 75% i więcej
  • Barwa bursztynowa - bogaty smak, transmisja światła 50%-74,9%
  • Barwa bursztynowa ciemna - smak intensywny, transmisja światła 25%-49,9%
  • Barwa bardzo ciemna - smak silny, transmisja światła >25%

Najnowsze tematy

Ciekawostki o Elbrusie
Elbrus jest starym stratowulkanem o niemal symetrycznej budowie. Uznaje się go za uśpiony, gdyż od około dwóch tysięcy lat nie odnotowano jego erupcji ...
Ciekawostki o Cotopaxi
Cotopaxi to jeden z najwyższych czynnych wulkanów. Jest stratowulkanem o niemalże idealnym stożku, który dla rdzennej andyjskiej ludności był zawsze p ...
Ciekawostki o Atakamie
Pustynia Atakama w Chile jest ogromną przestrzenią o marsjańskim krajobrazie. Jest najbardziej suchą niepolarną pustynią na świecie i drugą pod względ ...
Ciekawostki o Montanie
Mottem tego jednego z największych stanów jest "złoto i srebro", ale w przypadku Montany znaczy to znacznie więcej. Oprócz bogatych złóż  mineralnych, ...
Ciekawostki o Marku Grechucie
Marek Grechuta był jedną z największych indywidualności. Był prawdziwym artystą o wielu talentach: piosenkarza, poety, kompozytora, malarza, architekt ...
Ciekawostki o Saharze
Nazwa pustyni wywodzi się z języka arabskiego, gdzie słowo ṣaḥārā oznacza pustynie (rodzaj żeński w liczbie mnogiej). Przynajmniej przez kilka tysięcy ...
Ciekawostki o grzybach
Grzyby występują na całym świecie i rosną w szerokim zakresie siedlisk. Można je spotkać w ekstremalnych środowiskach, takich jak pustynie lub obszary ...
Ciekawostki o oryksie arabskim
Piękne białe antylopy o szlachetnej głowie i pięknych oczach z długimi lekko zakrzywionymi rogami. Znakomicie przystosowane do życia na pustyni w wyso ...

Powiązane artykuły