Inna legenda dotyczy Pieskowej Skały.

Legenda opowiada o baszcie zamku, zwanej basztą Dorotki, w której od śmierci głodowej zginęła jedna z córek Tęczyńskich. Dziewczyna kochała lutnistę, ale wydano ją za mąż za pana na zamku w Dolinie Prądnika, Zaprzańca. Gdy wieść dotarła do młodego lutnisty, ten, w przebraniu zakonnika zakradł się do grodu i porwał ukochaną. Niestety zbiegów pojmali pachołkowie Zaprzańca. Lutnista zginął na stoku góry włóczony końmi, a Dorotkę umieszczono w baszcie zamkowej, gdzie miała umrzeć z głodu. Ukochany piesek Dorotki codziennie wspinał się na skałę, na której stała baszta i swojej pani przynosił rzucane dla niego ze stołu pańskiego odpadki, aby ta utrzymała się przy życiu. Aby upamiętnić wiernego pieska, skałę nazwano Pieskowa Skała.