Znaczna większość (68,9%) społeczeństwa Hiszpanii deklaruje katolicyzm, ale tylko mniej niż jedna trzecia (22,7%) praktykuje wiarę katolicką.

Drugą co do wielkości grupą są osoby niereligijne i niewierzące (29,1%). Katolicyzm stał się oficjalną religią w Hiszpanii w 589 roku. Gdy w początkach VIII wieku nastąpiła inwazja arabska opanowująca niemal cały Półwysep Iberyjski, na większości terenów panował islam. Po zakończonej w 1492 roku rekonkwiście, monarchowie hiszpańscy rozpoczęli prześladowania Muzułmanów i Żydów, zmuszając ich do konwersji na chrześcijaństwo. Do początków XIX w. Hiszpania była bastionem europejskiego katolicyzmu z szeroko praktykowaną inkwizycją. W czasie wojny domowej w latach 30. Kościół katolicki doznał wielu prześladowań ze strony sił republikańskich, anarchistycznych i socjalistycznych. Generał Franco przywrócił uprzywilejowaną pozycję Kościoła katolickiego, Hiszpania na powrót stała się państwem wyznaniowym. Rozwody, antykoncepcja, aborcja i edukacja seksualna były zakazane, a za kontakty homoseksualne groziła kara. Stan ten utrzymywał się do momentu przywrócenia monarchii konstytucyjnej, która gwarantowała wolność sumienia, świeckość i neutralność światopoglądową państwa.