Bona Sforza
Od początku pobytu w Polsce Bona próbowała zdobyć silną pozycję polityczną i zaczęła tworzyć krąg zwolenników.
Już w 1519 roku papież Leon X, z którym Bona utrzymywała przyjacielskie stosunki jeszcze z czasów włoskich, nadał jej przywilej nadania ośmiu beneficjów w pięciu polskich katedrach: w Krakowie, Gnieźnie, Poznaniu, Włocławku i Fromborku. Później przywilej ten został rozszerzony do 15 beneficjów. Przywilej ten pozwolił jej uzyskać poparcie różnych urzędników. Miała swoich trzech najbardziej zaufanych zwolenników: Piotra Kmitę Sobieńskiego, Andrzeja Krzyckiego i Piotra Gamrata. Bona otwarcie angażowała się w różne sprawy państwowe i choć para królewska nie zgadzała się w wielu sprawach krajowych i zagranicznych, małżeństwo się wspierało i było partnerskie.