Stanisław Lem był człowiekiem pogodnym, dowcipnym i czarującym, co zaskakiwało ludzi, którzy znali go tylko przez pryzmat jego twórczości.

Miał poczucie humoru, lubił śmiać się z otaczającej go rzeczywistości, ale nie koniecznie z siebie. Lubił spotykać się z ludźmi, dyskutować z nimi, ale nie znosił, gdy się z nim nie zgadzano, źle znosił krytykę swojej twórczości. Często się irytował, zwłaszcza w sprawach finansowych.