W 1542 roku książę Albrecht Hohenzollern, który był siostrzeńcem króla Zygmunta Starego, utworzył w Królewcu (właściwie w Knipawie, jednym z trzech miast wchodzących w skład Królewca) szkołę partykularną. Szkoła przygotowywała kandydatów do studiów uniwersyteckich. Rozwijająca się prężnie szkoła została przekształcona w protestancki Uniwersytet Albrechta - Albertina.
Uniwersytet Albertina istniał w Królewcu w latach 1544-1945 i był jedynym uniwersytetem w Księstwie Pruskim, a także jednym z najważniejszych w I Rzeczpospolitej. Po oderwaniu Prus od Polski (1657) Albertina pozostała największym ośrodkiem akademickim w Prusach Wschodnich do końca swojego istnienia.
Wśród pierwszych studentów Albertiny był m.in. Jan Kochanowski, Piotr Kochanowski, Andrzej Kochanowski, Stanisław Sarnicki, Erazm Glinczer i in.
W 1560 roku Zygmunt August obdarzył Akademie w Królewcu takimi samymi przywilejami, jakie posiadała Akademia Krakowska. Od tego momentu Albertina mogła nadawać stopnie naukowe.









