Posiada dużą, szeroką głowę, grubą, masywną szyję, baryłkowaty tułów i długi ogon. Skóra jego ciała pokryta jest łuskami zawierającymi maleńkie kości zwane osteodermami, które działają jak rodzaj naturalnej kolczugi. Osteodermy nie występują jedynie w okolicach oczu, nozdrzy, brzegów ust i oka ciemieniowego (trzecie oko) - otwór ciemieniowy w czaszce i szczątkowe oko.
Smok z Komodo słyszy w zakresie od 400 do 2000 herców. Dawniej uważano, że zwierzęta te są głuche, ale badania zakwestionowały ten pogląd. Widzi natomiast obiekty oddalone nawet o 300 m, choć słabo widzi w nocy. Potrafi rozróżniać kolory, ale nie reaguje na nieruchome obiekty.
Podobnie jak inne gady, waran z Komodo do wykrywania, smakowania i węchu wykorzystuje przede wszystkim język (narząd Jacobsona), a nie nozdrza. Dzięki sprzyjającemu wiatrowi i zwyczajowi kołysania głową na boki podczas chodzenia, może on wykryć padlinę z odległości 4-9,5 kilometra.








