Prowadząc pod nieobecność rzeźbiarza Alfreda Bouchera kurs rzeźbiarstwa, poznał osiemnastoletnią Camille Claudel.

Rodin stworzył z nią namiętny, burzliwy związek, wywierając na siebie wpływ artystyczny. Claudel pozując Rodinowi, stanowiła inspirację dla wielu postaci. Ona, jako utalentowana rzeźbiarka pomagał mu w wielu jego projektach, jednocześnie tworzyła własne dzieła.

Wykonała popiersie Rodina, które spotkało się z uznaniem krytyków w Salonie Paryskim w 1892 roku.