Od tego czasu kancelaria Jana Luksemburskiego przestała określać Kazimierza mianem „króla Krakowa” oraz tytułować Jana Luksemburskiego „królem Polski”. Postanowienia trenczyńskie umocniono podczas zjazdu Wyszechradzkiego 19 listopada , podczas którego Kazimierz unieważnił niektóre niekorzystne dla niego zapisy poprzedniego zjazdu.