Firma została założona przez Gordona Moore'a oraz Roberta Noyce'a. Początkowo firma produkowała głównie pamięci RAM, pierwszym produktem był Intel 1101 - pierwszy komercyjny układ scalony, w którym z powodzeniem zastosowano półprzewodniki z tlenków metali i bramki krzemowe.
Od 1971 roku produkowano również procesory, gdyż wtedy zadebiutował pierwszy układ firmy - i4004.
Nazwa wywodzi się od wyrażenia integrated electronics.
Niemiecki Messerschmitta Me 262 "Schwalbe" był pierwszym seryjnie produkowanym samolotem napędzanym silnikiem odrzutowym.
Prace nad samolotem rozpoczęto już w 1939 roku jednak dopiero 2 lata później udało się hitlerowskim Niemcom wznieść maszynę w powietrze (18 kwietnia 1941 roku był wyposażony w silniki tłokowe).
Był to jeden z najbardziej zaawansowanych technologicznie samolotów II wojny światowej, służył jako lekki bombowiec, samolot rozpoznawczy oraz eksperymentalnie jako nocny samolot myśliwski. Wyprodukowano 1430 egzemplarzy Me 262, z czego po wojnie część służyła w Czechosłowackich Siłach Powietrznych do 1951 roku. Co ciekawe, kilka egzemplarzy wykorzystywał również Izrael.
Samolot ten wprowadzał nową jakość w lotnictwie, osiągał prędkość do 872 km/h (dla porównania Spitfire rozwijał maksymalnie 594 km/h, P-51 Mustang 710 km/h a F4U Corsair 718 km/h). Przy atakowaniu alianckich bombowców, piloci Me 262 musieli opracować nową taktykę, gdyż zbliżanie się do wroga z tak zawrotną prędkością skutkowało bardzo niską celnością.
Książka Adolfa Hitlera opisywała zarysy poglądów politycznych autora oraz wizję przyszłych Niemiec. Została napisana w więzieniu w Landsbergu, gdzie Hitler odbywał karę za zdradę stanu za zorganizowanie puczu monachijskiego.
Hitler zaczął dystansować się od książki po tym, jak został kanclerzem Niemiec w 1933 roku. Określił ją mianem "fantazji zza krat". Ponoć powiedział Hansowi Frankowi, że gdyby w 1924 roku miał jakiekolwiek wyobrażenie, że zostanie kanclerzem Rzeszy, nigdy nie napisałby tej książki.
Nie przeszkodziło to oczywiście rządzonemu przez niego państwu wymordować w latach 1933-1945 około 17 milionów ludzi.
W wyniku ognia około 10% zabudowy miasta została zniszczona. Pożar ogarnął znaczną część centrum miasta, w tym południową część Małego Rynku, południową i część wschodniej części Rynku Głównego, budynki ulic: Brackiej, Dominikańskiej, Franciszkańskiej, Gołębiej, Grodzkiej, Krupniczej, Starowiślnej, Stolarskiej, Wielopole i Wiślnej.
Ogniska ognia dogaszano jeszcze kilka dni, 26 lipca wybuchł jeszcze pożar na Kleparzu, ale ten został dość sprawnie i szybko ugaszony.
W pożarze zginęło pięć osób, wszystkie pierwszego dnia.
Dla upamiętnienia tego wydarzenia corocznie, 18 lipca odprawiana jest msza święta w kościele Mariackim.
Słynna autorka powieści takich jak: "Rozważna i romantyczna", "Duma i uprzedzenie", "Emma" czy "Opactwo Northanger" zmarła w wieku 41 lat.
Najczęściej za przyczynę jej śmierci podaje się chorobę Addisona, choć nie wyklucza się również chłoniaka Hodgkina.
Buntownik oraz przywódca powstańców chłopskich, Aleksander Kostka-Napierski wraz z kilkoma swoimi współpracownikami został pojmany po trwającym dwa dni oblężeniu zamku w Czorsztynie. Po pojmaniu zostali przewiezieni do Krakowa, gdzie wzięto ich na tortury, następnie nabito na pal a pośmiertnie powieszono.
Ciała buntowników zostały pochowane w nieznanym miejscu.
Zmarł w 1610 roku w niewyjaśnionych okolicznościach podczas podróży z Neapolu do Rzymu. Według doniesień przyczyną śmierci była gorączka, ale niewykluczone jest, że został zamordowany lub zatruł się ołowiem.
Przyczyną zamieszek były najprawdopodobniej spory pomiędzy patrycjuszami a średnim i ubogim mieszczaństwem, które systematycznie było pozbawiane praw i przywilejów miejskich. Akcentem etnicznym jest fakt, że bogatsza część społeczeństwa ówczesnego Wrocławia była pochodzenia niemieckiego a dużą część biedoty stanowili Polacy.
Podczas zamieszek miała miejsce również defenestracja (stąd nazwa wydarzenia: defenestracja wrocławska), czyli wyrzucanie przez okno lub ucieczka oknem w przypadku nieuchronnego zagrożenia. Miało to miejsce w miejskim ratuszu, do którego wtargnęli rozwścieczeni rzemieślnicy pod wodzą bednarza Jakoba Kreuzberga. Zabito burmistrza, Nikolausa Freibergera oraz kilku miejskich rajców. Przynajmniej jeden z nieszczęśników, Johann Megerlin został wyrzucony przez okno na Rynku Rybnym wprost na nastroszone piki trzymane przez rozjuszony miejski plebs.
Swój pontyfikat sprawował jako Honoriusz III do 18 marca 1227 roku. Będąc człowiekiem nauki, nalegał, aby duchowieństwo otrzymało gruntowne wykształcenie, zwłaszcza w dziedzinie teologii.
Zatwierdził zakony dominikanów (1216), franciszkanów (1223) i karmelitów (1226).
Za jego pontyfikatu odbyła się V wyprawa krzyżowa.
Według Tacyta pożar trwał pięć i pół dnia, całkowicie zniszczył trzy i uszkodził siedem z czternastu dzielnic Wiecznego Miasta.
Seneka wspominał w liście do Pawła z Tarsu, że spłonęły sto trzydzieści dwa domy i cztery tysiące insuli (wielopiętrowe mieszkania, najczęściej czynszowe, przeznaczone dla mniej zamożnych mieszkańców miasta).
Choć o podpalenie Rzymu posądzany do dziś jest Neron, nie da się jednoznacznie stwierdzić jego winy. Mógł w tym czasie przebywać w Ancjum a pożar mógł wybuchnąć samoczynnie, zostać rozniecony przez ludzi Nerona lub przez chrześcijan.