Studiował chemię na Uniwersytecie Berlińskim , następnie na Uniwersytecie w Kilonii , gdzie w 1926 roku uzyskał doktorat. W 1940 roku został profesorem chemii eksperymentalnej i technologii chemicznej na Uniwersytecie w Kolonii. Od początku 1927 roku pracował nad reakcjami pericyklicznymi węglowodorów nienasyconych.
W 1950 roku wraz z Otto Dielsem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za odkrycie i rozwój syntezy dienowej.
