W 1934 roku, po dojściu Hitlera do władzy, jej rodzina przeniosła się do Amsterdamu, aby uciec przed prześladowaniami ze strony nazistów.
Po napaści Niemiec, prześladowania Żydów zaczęły się również w Holandii.
W lipcu 1942 roku, mając 13 lat, wraz z rodziną zaczęła ukrywać się w tajnym aneksie w budynku firmy ojca. Pozostając w ukryciu zaczęła opisywać swoje przeżycia z perspektywy ciekawej świata, dorastającej nastolatki. Opisywała m.in. drobne sprzeczki między mieszkańcami kryjówki, codzienne smutki i radości, odnosiła się również do swojej tożsamości narodowej i religijnej oraz innych poważnych tematów, takich jak trudne relacje z matką czy fizyczne zmiany towarzyszące dojrzewaniu.
4 sierpnia 1944 roku, gdy miała 15 lat, kryjówka rodziny została odkryta w wyniku anonimowego donosu. Cała rodzina została aresztowana i uwięziona w obozie przejściowym w Westerbork, następnie w Auschwitz. W październiku 1944 roku wraz z siostrą przewieziona została do Bergen-Belsen, gdzie obie zmarły na tyfus w lutym 1945 roku, krótko przed wyzwoleniem tego obozu przez Brytyjczyków.
Jej dziennik został opublikowany po raz pierwszy w 1947 roku. W kolejnych latach przetłumaczono go na 30 języków oraz przeniesiono na ekran.
