Urodzeni 13 stycznia

Debiutował w 1977 roku  w filmie pod tytułem „Wilde” - opartym na biografii pisarza Oskara Wilde’a.

Dwa dni po otrzymaniu dyplomu ze szkoły aktorskiej otrzymał propozycję zagrania elfa Legolasa w trylogii Petera Jacksona "Władca Pierścieni". Rola ta była przełomowa w jego karierze - powtórzył ją w serii filmów "Hobbit".

Dalsze uznanie zyskał występując w  filmach fantasy, historycznych i przygodowych, zwłaszcza jako Will Turner w serii filmów "Piraci z Karaibów",  w filmach: "Paryż" i "Troja", jako Balian de Ibelin w "Królestwie Niebieskim" i Książę Buckingham w "Trzech muszkieterach".

W 2002 roku otrzymał filmową nagrodę MTV w kategorii „Przełomowa Rola Męska”.  

Jego debiutem kinowym była postać Corbeta w komedio-dramacie "Grzeszni chłopcy" z Donaldem Sutherlandem. Talent aktorski pokazał w filmach: "Nie kupisz miłości", "Kochaneczek", "Żółtodzioby", "Epidemia", "Krzyk 3", "Dziewczyna z Alabamy", "Moja dziewczyna wychodzi za mąż", "Zaczarowana", "Bridget Jones 3", "Walentynki".

Najbardziej znany jest z roli neurochirurga Dereka „McDreamy” Shepherda w serialu medycznym  "Grey's Anatomy" , w którym grał od 2005 do 2015 roku. 

Ma kolekcję samochodów sportowych i zabytkowych, w wolnym czasie lubi się ścigać. Brał udział w takich wydarzeniach jak 24-godzinny wyścig Le Mans, wyścigi samochodów sportowych Rolex 24 w Daytona oraz wyścig terenowy Ensenada SCORE Baja 1000. 

Jest profesorem fizyki i profesorem biologii molekularnej i komórkowej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Prowadził prace nad rozwojem dziedziny mikroskopii fluorescencyjnej i mikroskopii lokalizacyjnej fotoaktywowanej.

W 2014 roku, wspólnie ze Stefanem W. Hellem i Williamem Moernerem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za rozwój mikroskopii fluorescencyjnej wysokiej rozdzielczości.

31 maja 2016 roku papież Franciszek mianował go członkiem Papieskiej Akademii Nauk.

Był uczniem Xawerego Dunikowskiego . W latach 1972-1981 był profesorem i rektorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był posłem na Sejm PRL VIII i IX kadencji z ramienia PZPR oraz członkiem Rady Krajowej PRON.

Jest autorem wielu znaczących pomników, m.in. warszawskiej Nike , Pomnika Męczenników w Algierze , Generała Tadeusza Kościuszki w Filadelfii i Papieża Jana Pawła II w Leżajsku. 

Jego pomnik  Lenina w Nowej Hucie był największym pomnikiem Lenina w Polsce - usunięto go  w 1989 roku.

Wniósł bardzo duży wkład w prace nad kodem genetycznym i innymi obszarami biologii molekularnej.

W 2002 roku,  wraz z H. Robertem Horvitzem i Sir Johnem E. Sulstonem, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za odkrycia dotyczące regulacji rozwoju tkanek i narządów przez geny za pośrednictwem kluczowego mechanizmu zwanego programowaną śmiercią komórki, czyli apoptozą .

Była autorką bardzo popularnych, psychologicznych powieści dla młodzieży: "Niespokojne godziny" , "Wszystko inaczej", "Inna?", "Ważne i nieważne", a przede wszystkim "Ten obcy".

Książka "Ten obcy" została umieszczona w 1964 na Liście Honorowej IBBY i została przetłumaczona na wiele języków, w tym bułgarski , czeski , niemiecki , włoski , japoński , rosyjski i ukraiński. 

Zmarła w Warszawie 25 maja 2003 roku w wieku 100 lat. 

Zaczynał jako subiekt w składzie bławatnym, który przejął w 1762 roku. Począwszy od lat 60. XVIII wieku stał się jednym z najbardziej znanych kupców w Warszawie. Był rzecznikiem interesów miast polskich - domagał się rozszerzenia praw publicznych dla mieszczan, stał się obrońcą spraw miejskich.

Od 23 lutego 1789 roku sprawował urząd prezydenta Warszawy. 2 grudnia 1789 roku organizował marsz przedstawicieli 141 miast królewskich (Czarną Procesję), którzy  złożyli na ręce króla Stanisława Augusta memoriał z petycją, domagającą się przyznania praw publicznych dla mieszczan. Był to ważny krok w kierunku uchwalenia Ustawy o Wolnych Miastach Królewskich , przyznającej prawa wyborcze mieszczanom, jako jednej z reform Sejmu Wielkiego i części Konstytucji 3 Maja 1791 roku. 20 lutego 1790 roku zrzekł się urzędu, jednak 22 lutego 1790 roku ponownie wybrano go na prezydenta stolicy.

Był posłem na sejm w 1784 i 1786 roku, a także na Sejm Wielki (1788 - 1792).

Jest jedną z postaci obrazu Jana Matejki „ Uchwalenie Konstytucji 3 Maja 1791”. 

Wraz z Jacobem van Ruisdaelem był pionierem realistycznego stylu w pejzażu.

Malował krajobrazy leśne, pejzaże morskie, krajobrazy rzeczne, sceny plażowe, krajobrazy zimowe, widoki miast, widoki architektoniczne i krajobrazy z chłopami. Pozostawił po sobie około tysiąca dwustu obrazów i ponad tysiąc rysunków. 

Pomimo swojej innej kariery jako handlarz obrazami, stale miał trudności finansowe i zmarł niewypłacalny.