Była jedną z najbardziej wpływowych intelektualistek Ameryki, znaną na całym świecie z pełnego pasji aktywizmu na rzecz praw człowieka.
Studiowała filozofię, literaturę i teologię na prestiżowych uniwersytetach, m.in. w Berkeley, Chicago, Harvardzie i Oksfordzie.
Pisała głównie eseje, ale publikowała także powieści. W 1964 roku wydała swoje pierwsze ważne dzieło - esej „ Notes on 'Camp' ”. Do jej najbardziej znanych dzieł należą prace krytyczne "Przeciw interpretacji", "O fotografii", "Choroba jako metafora " i "Widok cudzego cierpienia", a także powieści: "The Way We Live Now", "Miłośnik wulkanów", "W Ameryce", "Zestaw do śmierci". Pisała o literaturze, fotografii i mediach, kulturze, AIDS i chorobie, wojnie, prawach człowieka i lewicowej polityce .
Aktywnie pisała i mówiła o obszarach objętych konfliktem. W 1993 roku, w oblężonym Sarajewie wystawiła, jako akt solidarności, sztukę Samuela Becketta "Czekając na Godota".
W 1982 roku na wiecu na Manhattanie popierającym Solidarność określiła europejski komunizm jako „faszyzm z ludzką twarzą”.
Jej książki przetłumaczono na ponad 30 języków.