Odegrała kluczową rolę w rozwoju genetyki roślin. Była uważana za jedną z najlepszych w swojej dziedzinie, odznaczana prestiżowymi stypendiami.
W 1983 roku otrzymała Nagrodę Nobla z dziedziny fizjologii i medycyny za odkrycie transpozonów.
W 1937 roku została profesorem genetyki na Uniwersytecie Cornella, gdzie pracowała do emerytury w 1969 roku. Była także zaangażowana w działalność na rzecz praw kobiet w nauce.
W 1944 roku została wybrana na członka National Academy of Sciences.
