Urodzeni 16 czerwca

Talent artystyczny przejawiał już jako dziecko - występował w grupie teatralnej Street Ensemble. W Baltimore  uczęszczał do Wyższej Szkoły Artystycznej, gdzie pobierał lekcje baletu, aktorstwa i poezji. Napisał wtedy swój  pierwszy rapowy tekst  - występował pod pseudonimem MC New York. W 1990 roku dołączył do grupy Digital Underground - przybrał tam przydomek Rebel of the Underground.

Po roku rozpoczął karierę solową, wydał debiutancki album "2Pacalypse Now". W tym czasie zagrał rolę mordercy z getta w filmie "Miasto aniołów 2" . Jego druga płyta  "Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z." otrzymała status platynowej, a on sam wtedy nominację do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy debiut”. Jeszcze większym sukcesem okazała się jego trzecia płyta " Me Against the World", a czwarty album  "All Eyez on Me" otrzymał status platynowej płyty w 4 godziny od czasu premiery.

Zmarł w wieku 25 lat na skutek śmiertelnego postrzelenia.

Według amerykańskiej telewizji kablowej Black Entertainment Television był najbardziej wpływowym raperem w historii.

Magazyn Rolling Stone umieścił go na 86. miejscu wśród 100 największych artystów wszech czasów.

Jako piłkarz grał w takich klubach jak Eintracht Frankfurt, Viktoria Sindlingen, Rot-Weiß Frankfurt. czy 1. FSV Mainz. W  2001 roku został trenerem 1. FSV Mainz. Osiągnął z nim bardzo dobre wyniki, dzięki czemu w 2008 roku podpisał kontrakt z Borussią Dortmund.  Z klubem tym pracował w latach 2008–2015, dwukrotnie zdobył mistrzostwo Niemiec i doprowadził klub  do finału Ligi Mistrzów w 2013 roku.

W 2015 roku został trenerem Liverpoolu. Poprowadził klub do zwycięstwa w Lidze Mistrzów w sezonie 2018/19 i mistrzostwach Anglii w 2020 roku. 

W 2024 roku poinformował o zakończeniu pracy w Liverpoolu po sezonie 2023/2024.

Był wybitnym polskim reżyserem teatralnym, aktorem, dramaturgiem i pedagogiem. Uważany jest za jednego z najważniejszych twórców teatralnych w Polsce drugiej połowy XX wieku.

W 1944 roku wstąpił do zespołu teatralnego Wojska Polskiego założonego jako Teatr Żołnierza 1. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. W 1945 roku  był adeptem w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, następnie występował w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze, w Teatrze Dramatycznym w Krakowie, w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w Teatrze Dramatycznym  w Poznaniu, w  Teatrze Polskim w Warszawie. 

Nie ukończył żadnej szkoły aktorskiej - zdał egzamin eksternistycznie w 1946 roku w Łodzi przed komisją, której członkami byli Leon Schiller, Edmund Wierciński, Jacek Woszczerowicz i Aleksander Zelwerowicz.

Znany był z innowacyjnego podejścia do reżyserii teatralnej. Jego interpretacje klasyki literackiej, takie jak "Hamlet" czy "Dziady", były przełomowe i wywoływały liczne dyskusje.

W latach 1968-1981 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Narodowego - stworzył w m.in. inscenizację "Balladyny" w nowoczesnych kostiumach oraz z wykorzystaniem motocykli marki Honda.

W latach 1989–2007 był dyrektorem Teatru Nowego w Warszawie. Był współtwórcą i pierwszym naczelnym reżyserem Teatru Telewizji.

Zmarł 12 grudnia 2011 roku w Warszawie.

Odegrała kluczową rolę w rozwoju genetyki roślin. Była uważana za jedną z najlepszych w swojej dziedzinie, odznaczana prestiżowymi stypendiami.

W 1983 roku otrzymała  Nagrodę Nobla z dziedziny fizjologii i medycyny za odkrycie transpozonów.

W 1937 roku została profesorem genetyki na Uniwersytecie Cornella, gdzie pracowała do emerytury w 1969 roku. Była także zaangażowana w działalność na rzecz praw kobiet w nauce.

W 1944 roku została wybrana na członka National Academy of Sciences.

Był najstarszym synem króla Szwecji Oskara II i Zofii z Nassau. Tron Szwecji objął po śmierci ojca  w 1907 roku. Panował do swojej śmierci w 1950 roku.

Był pierwszym szwedzkim królem od czasów średniowiecza, który nie został koronowany - praktyka ta trwa do dzisiaj.

Był zapalonym myśliwym i sportowcem - reprezentował Szwecję jako wyczynowy tenisista. Przewodniczył Igrzyskom Olimpijskim w 1912 roku. W latach 1897–1907 był prezesem Szwedzkiego Stowarzyszenia Sportu.