Był najstarszym synem króla Szwecji Oskara II i Zofii z Nassau. Tron Szwecji objął po śmierci ojca w 1907 roku. Panował do swojej śmierci w 1950 roku.
Był pierwszym szwedzkim królem od czasów średniowiecza, który nie został koronowany - praktyka ta trwa do dzisiaj.
Był zapalonym myśliwym i sportowcem - reprezentował Szwecję jako wyczynowy tenisista. Przewodniczył Igrzyskom Olimpijskim w 1912 roku. W latach 1897–1907 był prezesem Szwedzkiego Stowarzyszenia Sportu.