Urodzeni 19 czerwca

Jest absolwentem  Eton College i Uniwersytetu Oksfordzkiego. W latach 2008–2016 był burmistrzem Londynu. W pierwszym drugim rządzie Theresy May był ministrem spraw zagranicznych.

23 lipca 2019 roku został wybrany nowym liderem Partii Konserwatywnej i następnego dnia objął urząd premiera Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

7 lipca 2022 złożył rezygnację ze stanowiska lidera Partii Konserwatywnej i premiera Wielkiej Brytanii. Pełnił urząd do momentu wyłonienia następcy, co nastąpiło 5 września 2022 roku.

Studiował na uniwersytecie Rutgers w New Jersey, następnie  w Actors Studio.

W 1992 roku zadebiutował na Broadwayu w sztuce „Tramwaj zwany pożądaniem”. W tym samym roku miał miejsce jego debiut filmowy w dramacie „Obcy wśród nas”. Następnie zagrał w filmach: "Prawdziwy romans”  „Adwokat diabła” , "Mexican", „Dorwać małego” „Karmazynowy przypływ”, „Pod presją”,  „Dwunastu gniewnych ludzi” , „Jak jej nie kochać”,  „8 mm” . 

Sławę i największą rozpoznawalność przyniosła mu rola Tony’ego Soprano z serialu telewizji HBO " Rodzina Soprano". Za rolę tę trzykrotnie zdobył nagrodę Emmy.

Zmarł 19 czerwca 2013 roku podczas wakacji we Włoszech.

Studiował historię na Uniwersytecie Cambridge. W swojej twórczości porusza tematykę związaną z subkontynentem indyjskim i relacjami świata zachodniego ze wschodem.

Debiutował książką „Grimus”. Slawę przyniosła mu druga książka "Dzieci północy", za którą otrzymał Nagrodę Bookera. Jego najsłynniejszą książką jest czwarta z kolei - "Szatańskie wersety", w której poruszył problematykę początków islamu. Książka spotkała się z wrogością w krajach muzułmańskich - jego książki płonęły na stosach. Po obłożeniu go fatwą przez ajatollaha Chomejniego, która nakazuje każdemu wiernemu muzułmaninowi zabicie pisarza, musiał żyć w ukryciu i pozostawać pod ochroną policji.

Uważany jest za jednego z najważniejszych pisarzy anglojęzycznych przełomu XX i XXI wieku oraz za symbol wolności słowa i prawa do artystycznej ekspresji. W 2007 roku, za zasługi na rzecz literatury anglojęzycznej, otrzymał tytuł szlachecki.

W sierpniu 2022 roku został zaatakowany przez nożownika - w wyniku tego ataku utracił oko.

Ukończył studia z zakresu handlu zagranicznego w Uniwersytecie Ekonomicznym w Pradze, później studiował we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych. W 1968 roku obronił doktorat z ekonomii. Pracował na różnych stanowiskach w czechosłowackim banku centralnym.

Polityką zajął się na początku aksamitnej rewolucji. W latach 1989–1992 był ministrem finansów. W 1991 roku uzyskał stopień naukowy w zakresie ekonomii na Uniwersytecie Karola w Pradze, a w 1995 roku objął stanowisko profesorskie.

W latach 1992–1998 pełnił funkcję premiera Czech. 7 marca 2003 roku objął stanowisko Prezydenta Republiki Czeskiej .

Jest autorem książek o tematyce społecznej, politycznej i ekonomicznej, tłumaczonych na wiele języków. 

Zajmował się fizyką jądrową, badał zjawiska dotyczące absorpcji cząstek, teorii reakcji jądrowych. Był współtwórcą modelu jądra atomowego.

W roku 1975 , wspólnie z Benjaminem Mottelsonem i Leo Reinwaterem, otrzymał Nagrodę Nobla za „odkrycie związku między ruchem kolektywnym i ruchem jednocząstkowym i rozwinięcie teorii budowy jąder atomowych oparte na tym związku”.

Rodzina Bohrów należy do najbardziej znanych rodzin naukowych w historii. Zarówno ojciec, Niels Bohr, jak i syn, Aage Bohr, zostali laureatami Nagrody Nobla w fizyce. Takie przypadki są bardzo rzadkie.

Uważany jest powszechnie za następcę Kartezjusza. 

Zasłynął jako  jako twórca tzw. trójkąta Pascala, twierdzenia Pascala oraz jako współtwórca (z Pierre'em de Fermatem) teorii prawdopodobieństwa.  Badał zjawiska dotyczące ciśnienia atmosferycznego i hydrostatyki. Był współtwórcą rachunku prawdopodobieństwa, twórcą zasady indukcji matematycznej.

W wieku 32 lat porzucił nauki ścisłe i poświęcił się filozofii, teologii i pisarstwu. Był obrońcą jansenizmu i idei świętego Augustyna, krytykiem moralności jezuickiej.