Urodzeni 21 czerwca

Popularność zdobyła  w 2011 roku, po wydaniu singla "Video Games". Jej piosenki szybko stały się komercyjnymi hitami, a przeboje "Video Games", "Blue Jeans", "National Anthem", "Summertime Sadness" uczyniły z niej międzynarodową gwiazdę.

Jej głos został sklasyfikowany jako kontralt, a jej twórczość to utwory utrzymane w konwencji indierocka z tekstami o temacie przemocy, melancholii i ich odniesień do popkultury

Była jedenastokrotnie nominowana do nagrody Grammy. W 2015 roku otrzymała nominację do Złotego Globu w kategorii „najlepsza piosenka”, za utwór „Big Eyes”.

W mediach określany jest potocznie jako książę William.

Jego ojcem jest Karol III, król Wielkiej Brytanii, najstarszy syn królowej Elżbiety II i Filipa, księcia Edynburga, a matką – lady Diana Spencer, najmłodsza córka Edwarda Spencera.

W 2011 roku ożenił się z Katarzyną Middleton. Mają  troje dzieci – Jerzego , Karolinę i Ludwika. 

W momencie objęcia tronu przez ojca odziedziczył tytuły księcia Rothesay i księcia Kornwalii, następnie został ogłoszony przez króla księciem Walii.

Jako najstarszy syn króla Karola III odziedziczy w przyszłości tytuły króla Wielkiej Brytanii.

Należy dziś do grona najpopularniejszych i najprzystojniejszych amerykańskich aktorów. 

Znany jest z  filmów  "Ona", "Wykapany ojciec", "Jurassic World",  "Strażnicy Galaktyki", "Lego przygoda", "Pasażerowie", "Avengers: Wojna bez granic", "Avengers: Koniec gry".

Za rolę w sitcomie "Parks and Recreation"  nominowany był do nagrody Critics’ Choice Television Award dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu komediowym.

W 2017 roku otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles.

Jest siostrą  Lilly Wachowski. Obie siostry są osobami transpłciowymi.  

Sławę zyskały za sprawą  filmu "Matrix" i jego późniejszych kontynuacji, do których napisały scenariusze, które wyreżyserowały i wyprodukowały. 

Następne ich produkcje,  to: "V jak vendetta", "Speed Racer" i "Ninja zabójca", a także adaptacja powieści Davida Mitchella  "Atlas chmur".

Jest twórcą postaci Wiedźmina - zabójcy potworów - Geralta z Rivii.

Pierwsze opowiadanie – „Wiedźmin” –  zostało opublikowane w grudniu 1986 roku.  Następnie stworzył cały cykl opowieści opartych na świecie „Wiedźmina”, składający się z trzech zbiorów opowiadań i ośmiu powieści. Saga o Wiedźminie została przetłumaczona na 37 języków, co czyni go drugim najczęściej tłumaczonym polskim pisarzem science fiction i fantasy po Stanisławie Lemie .

Na podstawie Sagi o Wiedźminie powstały: komiks "Wiedźmin", film pełnometrażowy i serial telewizyjny "Wiedźmin", gra fabularna "Wiedźmin: Gra Wyobraźni" oraz gra karciana, seria komputerowych gier RPG, wydana przez warszawskie studio CD Projekt RED, w skład której wchodzą: "Wiedźmin", "Wiedźmin 2: Zabójcy królów" i "Wiedźmin 3: Dziki Gon".  

Oprócz sagi wiedźmińskiej wydał esej o Rycerzach Okrągłego Stołu "Świat króla Artura. Maladie", powieści z cyklu o Reinmarze z Bielawy - "Narrenturm", "Boży bojownicy", "Lux perpetua", powieść "Żmija".

Uważany jest za czołową postać francuskiej filozofii i marksizmu XX wieku. Był czołowym przedstawicielem egzystencjalizmu ateistycznego. Studiował w l’École Normale Supérieure. Nauczał filozofii w liceach w Hawrze, Laon i Paryżu.

Jego twórczość wywarła wpływ na socjologię, teorię krytyczną , teorię postkolonialną i literaturoznawstwo.

Do jego dzieł literackich należą powieści: "Mdłości" i "Drogi wolności", opowiadania "Mur" oraz wspomnienia "Słowa". Był autorem sztuk teatralnych: "Muchy",  "Przy drzwiach zamkniętych", "Ladacznica z zasadami" "Brudne ręce", "Diabeł i Pan Bóg", "Więźniowie z Altony".

W 1964 roku został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury - odmówił jej przyjęcia twierdząc, że żaden człowiek nie powinien być „uwieczniony” za życia.

Był przedstawicielem narodowej szkoły kokugaku (ruch, który kładł nacisk na klasyczne studia japońskie.). Dowodził wielkiej wartości Kojiki - dzieła mającego stanowić oficjalną historię Japonii. Twierdził, że tekst ten zawiera ukryte treści o głębokim sensie metafizycznym.

Pozostawił po sobie 55 traktatów w 180 zwojach, w tym 44-tomowy komentarz do Kojiki, wydany w 1822 roku.

Był synem Leszka Białego i księżniczki ruskiej Grzymisławy - ostatnim przedstawicielem małopolskiej linii Piastów. Przydomek „wstydliwy” został mu nadany  przez jego poddanych z racji ślubów czystości, które książę złożył wspólnie z żoną Kingą.

Przywiązywał szczególną uwagę do rozwoju miast. Przede wszystkim zapisał się w dziejach Bochni, jako założyciel miasta w 1253 roku. W 1257 roku dokonał lokacji Krakowa na prawie magdeburskim, następnie wydał przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim dla Nowego Korczyna, dla Skaryszewa i Jędrzejowa. 

Wspierał kościół krakowski, nadając mu przywilej immunitetowy zapewniający znaczną niezależność w sprawach ekonomicznych.

Zmarł 7 grudnia 1279 roku. Został pochowany w kościele franciszkanów w Krakowie.