Urodzeni 23 listopada

Słynie z urody, niesamowitego głosu, kontrowersyjnych stylizacji i odważnych wywiadów.

Światową sławę zdobyła dzięki roli w serialu "Hannah Montana" kanału Disney Channel , w którym zagrała nastolatkę prowadzącą podwójne życie gwiazdy popu. Równolegle rozpoczęła działalność muzyczną.  Dotychczas wydała osiem albumów studyjnych. Jej największe przeboje to „See You Again” , „7 Things” , „The Climb”, „Party in the U.S.A.” , „We Can’t Stop” , „Wrecking Ball”, „Malibu” , „Nothing Breaks Like a Heart” , „Midnight Sky”  i „Flowers” . 

W 2010 roku  Magazyn „Forbes” umieścił ją na 13 miejscu listy 100 najbardziej wpływowych postaci show-biznesu.

W 2024 roku przedsiębiorstwo The Walt Disney Company ogłosiło przyznanie jej honorowej nagrody Disney Legend.

Karierę modelki rozpoczęła w wieku 16 lat. Mierzy 179 centymetrów, jest również jedną z najszczuplejszych modelek.

Od 2007 roku zaczęła regularnie pojawiać się w magazynach branżowych, zyskała sympatię samej Anny Wintour, redaktor naczelnej amerykańskiej edycji magazynu Vogue, co zaowocowało pojawieniem się styczniowej i lutowej edycji magazynu w 2010 roku.

Również w 2010 roku została wybrana do udziału w kampanii marki Dior, będąc tym samym pierwszą Polką zaangażowaną przez francuski dom mody.

Współpracowała z największymi domami mody, takimi jak Prada, Louis Vuitton, Gucci, czy Chanel. 

Należy do osób bardzo dbających o prywatność, z udzielanych przez nią wywiadów wyłania się obraz bardzo skromnej, stąpającej twardo po ziemi dziewczyny.

Jest założycielką marki ALA, produkującej naturalne kosmetyki unisex.

Ma dwójkę dzieci.

Jest synem aktora Jean-Pierre’a Cassela i dziennikarki Sabine Litique.

Jego aktorska kariera rozpoczęła się od roli w serialu "Piękna Angielka", następnie otrzymał angaż do filmu "Zostać ojcem jest trudno".

W 1992 roku nawiązał współpracę z reżyserem Mathieu Kassovitzem, dzięki któremu zyskał międzynarodową rozpoznawalność. Jest uznawany za jednego z najbardziej utalentowanych francuskich artystów.

Jest laureatem prestiżowej nagrody filmowej Cezar.

Przez 14 lat był związany z aktorką Monicą Bellucci, z którą ma dwie córki. 

Jest mistrzem brazylijskiej sztuki walki capoeiry , którą wykorzystuje również w filmach.

Sławę zyskał dzięki roli w trylogii o samotnym mścicielu "Django" utrzymanej w konwencji italowesternu. 

Współpracował z takimi twórcami kina światowego jak: Louis Bunuel, Claude Chabrol, czy Reiner Wernerem Fassbinder.

Do jego najbardziej znanych filmów należą : "Biblia. Na początku...", "Camelot", "Dzień sowy", "Najemnik", "Bitwa nad Neretwą", "Tristana", "Compañeros", "Wyznania kapitana policji", "Piąty sznur", "High Crime", "Street Law" , "Keoma", "Hitch-Hike", "Komandosi z Nawarony", "Wejście Ninja", "Szklana pułapka 2"," Listy do Julii", "Auta 2", "John Wick 2" i "Egzorcysta papieża".  

Jest mężem aktorki Vanessy Redgrave.

W 1957 roku wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z którego wydalono go po skierowaniu Listu otwartego do partii, w którym zarzucił kierownictwu rezygnowanie z idei socjalizmu.

Był jednym z inicjatorów protestów studentów Uniwersytetu Warszawskiego w 1968 roku.

Był inicjatorem przyjęcia przez Niezależny Samorządowy Związek Zawodowy nazwy "Solidarność", był jego pierwszym rzecznikiem prasowym. W czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przez ponad osiem lat był więziony i internowany.

Przez dwa lata, w okresie 1992-1994, był profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego, następnie do śmierci w 2019 roku, profesorem Uniwersytetu Warszawskiego.

Zmarł 28 kwietnia 2019 roku, pochowano go na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Był światowej sławy kompozytorem, współtwórcą nowego oblicza polskiej muzyki XX wieku.

Skomponował cztery opery, osiem symfonii i szereg utworów orkiestrowych, koncertów instrumentalnych, oprawę chóralną tekstów religijnych oraz utwory kameralne i instrumentalne.

Do jego najbardziej rozpoznawalnych utworów należą: "Ofiarom Hiroszimy – Tren", "Pasja według św. Łukasza", "Polskie Requiem" oraz "III Symfonia".

Został odznaczony doktorem honoris causa ponad 40 uniwersytetów, członkiem honorowym najważniejszych akademii artystycznych i naukowych oraz honorowym profesorem wielu prestiżowych uczelni artystycznych.

Zmarł w Krakowie 29 marca 2020 roku.

Uważany jest za jednego z najważniejszych władców średniowiecznej Europy.

Był synem Henryka I Ptasznika, księcia Saksonii i Króla wschodniofrankijskiego  i jego drugiej żony Matyldy z Ringelheim.

W 936 roku został wybrany na Króla Niemiec. Prowadził politykę ekspansywną, chrystianizując podbite terytoria. Uzależnił od Niemiec Danię, Włochy i Czechy. W 962 roku został koronowany przez Papieża Jana XII na cesarza rzymskiego.

Liczył na nawiązanie dyplomatycznych relacji z Cesarstwem Bizantyjskim, między innymi zaprzestając używania przymiotnika "rzymski" w odniesieniu do swojego tytułu, jednak próby pojednania zakończyły się niepowodzeniem. Toczył wieloletni spór na terytorium Włoch, jednak pomimo zwycięskich kampanii, sytuacja polityczna nie ulegała zmianie. W roku 972 oddał Cesarstwu Bizantyjskiemu część podbitych terytoriów Włoch, a rozejm przypieczętowano małżeństwem jego syna Ottona II z krewną cesarza bizantyjskiego, Teofano.

Zmarł w wieku 60 lat i został pochowany w katedrze w Magdeburgu.