Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych polskich pejzażystów przełomu XIX i XX wieku oraz jednego z twórców nowoczesnego malarstwa krajobrazowego w Polsce.
Początkowo studiował nauki ścisłe (m.in. matematykę w Warszawie), ale porzucił je na rzecz sztuki. Malarstwa uczył się w Warszawie u Wojciecha Gersona, następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie oraz w Paryżu.
Uważany jest za prekursora polskiego impresjonizmu. Malował wyłącznie pejzaże, nie umieszczał postaci ludzi czy zwierząt, skupiał się na roślinach, obłokach.
Jego wczesne prace wystawiane były w Paryżu na inauguracyjnej wystawie Salon du Champ-de-Mars, a także w Krakowie na wystawie organizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych .
W1897 roku został profesorem w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie.
