Była córką francuskiego markiza Henriego Alberta de La Grange d’Arquien i Franciszki de la Châtre – ochmistrzyni dworu Ludwiki Marii Gonzagi.
Przybyła do Polski z Ludwiką Marią, która została królową polską, poślubiając króla Władysława IV Wazę. Przyswoiła sobie język i kulturę polską i zyskała wśród Polaków przydomek Marysieńka, z którym kojarzona jest w polskiej historii.
Jej pierwszym mężem był wojewoda sandomierski Jan Sobiepan Zamoyski, z którym miała czworo dzieci. Po jego śmierci, 5 lipca 1665 roku poślubiła Jana Sobieskiego. W związku z drugim mężem urodziła trzynaścioro dzieci, z których tylko czworo osiągnęło dorosłość.
2 lutego 1676 roku na Wawelu została koronowana na królową Polski. Jako królowa wspierała politykę mającą doprowadzić do sojuszu polsko-francuskiego. W 1688 roku ufundowała kościół św. Kazimierza w Warszawie.
W 1696 roku , po śmierci Jana III Sobieskiego wyjechała z Polski.
