Jest jednym z najwybitniejszych rosyjskich pisarzy pierwszej połowy XX wieku.
Z wykształcenia był lekarzem. Podczas I wojny światowej pracował w szpitalach polowych na pierwszej linii. Na podstawie doświadczeń związanych z wykonywaną pracą pisał opowiadania, które opublikowane zostały w cyklu opowiadań zatytułowanym "Notatnik młodego lekarza". Wkrótce zmienił zawód i poświęcił się teatrowi, dziennikarstwu i pisaniu książek. Był autorem dramatów, opowiadań i kilku powieści. W powieści „Biała Gwardia” i dramatach „Dni Turbinów” i „Ucieczka” opisał losy rosyjskiej inteligencji w czasach rewolucji . Opowiadania „Diaboliada”, „Fatalne jaja” i „Psie serce” stanowiły satyrę na współczesną rzeczywistość.
Pod koniec lat dwudziestych poświęcił się teatrowi. Napisał komedie „Mieszkanie Zojki”, „Szkarłatna wyspa”, „Adam i Ewa”, dramat „Ostatnie dni”, dramaty „Ostatnie dni” , „Zmowa świętoszków” i „Życie pana Moliera”.
Najbardziej znany jest z wydanej pośmiertnie powieści "Mistrz i Małgorzata" , która została uznana za jedno z arcydzieł XX wieku.