Był synem Ludwika XI z dynastii Walezjuszów i Karoliny Sabaudzkiej.
Królem Francji został w wieku trzynastu lat, po śmierci swojego ojca. Do 1491 roku rządy sprawowała jego najstarsza siostra, Anna de Beaujeu. Dopiero po ślubie z Anną Bretońską w 1491 roku objął samodzielne rządy.
Najbardziej znany jest z rozpoczęcia wojen włoskich, których celem było zdobycie Królestwa Neapolu.
Zmarł nagle w 1498 roku po uderzeniu głową o nadproże drzwi.