Zaczęto też tworzyć kolejne poziomy wydobywcze i tak w połowie XVII wieku kopalnia posiadała już trzy poziomy.

Oprócz wydobycia, dużą ilość soli pozyskiwano również w warzelniach na powierzchni. W związku z dużym zapotrzebowaniem na opał, w okolicach Krakowa wystąpił deficyt drewna opałowego. Zaczęto sprowadzać drewno, ale było to zbyt uciążliwe, dlatego wywożono solankę nawet do bardzo odległych miejsc, jak np. Toruń, aby tam przerabiać ją na sól. Brak drewna na miejscu utrudniał też pracę górnikom, którzy nie mogli wznosić drewnianych zabezpieczeń podziemnych wyrobisk. Dlatego w 1724 roku zrezygnowano z warzenia soli poświęcając się jedynie wydobyciu.