Król, zwłaszcza pod koniec życia, cierpiał na wiele dolegliwości i był bardzo schorowany.

Cierpiał m.in. na otyłość, dnę moczanową, kamicę nerkową, nadciśnienie, zapalenie zatok i syfilis, którego nabawił się we Francji. Syfilis w tamtych czasach leczony był rtęcią, która spowodowała uszkodzenie nerek. Podanie przez królewskiego lekarza Jonasa zbyt dużej dawki rtęci i wiele współistniejących chorób było prawdopodobnie przyczyną ataku serca, w wyniku którego król zmarł.