Cezar wykazywał się jednak honorowym i rycerskim podejściem darując życie pokonanym przeciwnikom, co odróżniało go od zachowania Pompejusza, który pojmanych skazywał na śmierć. Cezar oferował również wymierne korzyści swoim byłym przeciwnikom w wypadku, gdy ci chcieli go poprzeć. W ten sposób szybko zyskał sobie stronników w senacie a szala zwycięstwa przechyliła się na jego stronę. Po zwycięskiej bitwie Cezar na rok zyskał stanowisko dyktatora.
