Borys Kochno był młodym Rosjaninem, który w 1917 roku uciekł wraz z matką z ogarniętej rewolucją Moskwy. Zatrzymali się w Jelizawetgradzie, gdzie Borysa poznał i obdarzył uczuciem Szymanowski. Dedykował mu kilka swoich wierszy, podarował mu także rosyjski przekład jednego z rozdziałów swej powieści "Efebos" - rozdział "Uczta", który pozostał jednym z nielicznie ocalałych fragmentów powieści (maszynopis powieści spłonął podczas Powstania Warszawskiego). Spotkanie z Szymanowskim zdecydowało o wyborze drogi życiowej Borysa Kochno, rozbudzając jego zainteresowanie muzyką i poezją.
