Remont głównego pałacu zakończył się w 1670 roku.

Pałac zyskał nową fasadę od strony ogrodu, z ogromnym marmurowym tarasem oddzielającym dwa skrzydła, które powstały na miejscu dawnej fosy.

Jedno skrzydło należało do króla - były tam jego apartamenty, drugie do królowej i pozostałych członków rodziny królewskiej. Przedłużono też pałac od strony dziedzińca w kierunku kuchni i stajen, rozpoczęto budowę pawilonów dla ministrów.

Na przestrzeni lat pałac wielokrotnie był powiększany, w zasadzie budowany był w czasie całego życia Ludwika XIV.

W budowie uczestniczyło ponad 30 tysięcy pracowników. Według szacunków, koszty związane z rekonstrukcja, remontowaniem, a potem konserwacją rezydencji stanowiły około 25% królewskiego skarbca.