Pierwsze próby objęcia regionu ochroną datują się na 1933rok, kiedy to utworzono tam rezerwaty: Wąwóz Edmunda, Pravčicka brana i Tiska steny.

Próby ochrony terytorium Szwajcarii Czeskiej sięgają roku 1739, kiedy to hrabia Jan Josef Thun zakazał wypasu bydła na terenie posiadłości Děčín, a w określonych porach roku także wyrębu. W kolejnych latach wydawane były podobne rozporządzenia, które zabraniały wyrębu lasów i ustanawiały tzw. ciche tereny, na których rozwijała się populacja cietrzewia.

Pierwszy przewodnik po Czeskiej Szwajcarii ukazał się w 1826 roku staraniem rodziny Thunów (austriacko-czeska rodzina szlachecka wywodząca się z Tyrolu, której przedstawiciele pojawili się w Czechach w XVII w. Ich głównym majątkiem zostało miasto Děčín).

W 1879 roku w Hřensku powstał oddział Towarzystwa Górskiego Szwajcarii Czeskiej, którego członkowie zaczęli budować szlaki, mostki, schroniska turystyczne i wieże widokowe, wyznaczyli szlaki turystyczne i organizowali wycieczki, a w 1884 roku udostępniono do zwiedzania atrakcyjne wąwozy.