W czasie imperium perskiego Kapadocja podzielona została na dwie odrębne satrapie: jedną, położoną centralnie nadal nazywaną Kapadocją lub Wielką Kapadocją i drugą zwaną Pont.

Satrapia Kapadocja obejmowała tereny między górami Taurus a Eufratem, jej głównymi miastami była Cezarea i Tyana. Pierwszym, znanym z imienia satrapą był Ariaramnes z dynastii Achemenidów.

Za czasów króla perskiego Artakserksesa II, Kapadocja podzielona została na Paflagonię i Kapadocję Właściwą.  Od 301 roku przed naszą erą, gdy Kapadocją rządził Ariarates II Filopator,  na terenie byłej już satrapii zaczęło funkcjonować oddzielne państwo. Za panowania cesarza rzymskiego Tyberiusza, Kapadocja przekształcona została w prowincję rzymską. Po upadku imperium perskiego była satrapia Pont funkcjonowała jako niezależne królestwo.