Przez kolejne lata (do 52 r. p.n.e.) zbierał zwolenników wśród Arwernów i innych ludów galijskich, dążąc do zjednoczenia podzielonych plemion przeciwko Rzymianom

Po zwycięstwie belgijskich Celtowów w bitwie pod Aduatuką, w której zginęło 6 tysięcy legionistów, co dało impuls do powstania  na terenie zajmowanym przez plemię Karnutów nad środkową Loarą, próbował wzniecić bunt przeciwko Rzymianom w swojej ojczyźnie. Namawiał radę starszych stolicy Arwernów - Gergowii do poparcia i przyłączenia się do powstania. Rada starszych miasta, która sprawowała władzę z nadania Rzymian nie zgodziła się na wystąpienie przeciwko Rzymowi. Na rozkaz członków Rady, Wercyngoteryks został wypędzony z miasta.