Znaleźliśmy 17 ciekawostek na temat Chabru bławatka
Centaurea cyanus
Kiedyś bardzo popularny na łąkach i polach, dziś powoli znika z krajobrazu za sprawą uprzemysłowienia rolnictwa i stosowania herbicydów. Choć wiele osób traktuje go jako chwast i „polny kwiatek”, chaber bławatek jest rośliną znajdującą zastosowanie w wielu gałęziach gospodarki.
1
Chaber bławatek jest rośliną jednoroczną należącą do rodziny astrowatych.
Jest przedstawicielem chabrowatych, rodzaju zawierającego około 500 gatunków roślin zielnych.
2
Pochodzi z umiarkowanych stref klimatycznych Europy. Na terenie Wielkiej Brytanii jest archeofitem.
Archeofit to roślina wprowadzona na nowy obszar przez człowieka w odległych czasach. Za datę graniczną dla archeofitów uważa się koniec XV wieku a więc czas wielkich odkryć geograficznych. Chaber bławatek trafił na tereny Wielkiej Brytanii w okresie epoki żelaza.
3
W czasach nowożytnych został introdukowany do Ameryki Północnej.
Tam też zyskał lokalną nazwę cornflower, gdyż bardzo często porasta pola kukurydzy.
4
W naturze najchętniej rośnie na polach uprawnych.
Kiedyś był dość powszechnym elementem krajobrazu jednak wraz ze wzrostem ilości stosowanych herbicydów obszar występowania chabru został znacząco zredukowany. Według ostatnich doniesień chabry zaczynają radzić sobie z niektórymi rodzajami herbicydów przez co mogą być trudniejsze do zwalczania na terenach uprawnych.
5
Wymaga nasłonecznionej przestrzeni oraz gleby o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego.
Najlepiej rośnie w warunkach pH od 6,6 do 7,8 w wilgotnej i przepuszczalnej glebie. Gdy dobrze się ukorzeni jest w stanie przetrwać nawet przejściowe okresy suszy.
6
Może osiągać rozmiary od 30 do 90 cm.
Liście osiągają długość od 1 do 4 cm a kwiatostany od 1,5 do 3 cm średnicy.
7
Roślina posiada bardzo silny system korzeniowy, co powoduje, że jest trudna do usunięcia wiosną przed rozpoczęciem siewu na polach.
Ten sam związek jest odpowiedzialny za czerwony kolor płatków róż.
9
Jest rośliną samozapylającą się, choć jej pyłek i nektar wabi wiele owadów.
Szczególnie podatne na wabiące działanie chabru są błonkoskrzydłe i muchówki.
10
Nektar chabru jest bardzo słodki – dlatego jest bardzo cenioną przez pszczelarzy rośliną.
Cukier stanowi aż 34% nektaru chabrów, a ich zdolność do produkowania cukru wynosi 0,2 mg na dobę.
11
Kwiaty chabru kwitną całe lato a pod jego koniec roślina rozsiewa nasiona.
Chaber często zanieczyszcza głównie zbiory zbóż i rzepaku dlatego uważany jest przez rolników za chwast. Pojedyncza roślina jest w stanie wyprodukować podczas swojego życia aż 800 nasion.
12
Płatki chabru są jadalne.
Można je spożywać świeże, suszone lub gotowane. Stanowią dodatek do mieszanek herbat, składnik sałatek i deserów jako dekoracja.
13
Z chabrów pozyskuje się barwniki spożywcze.
Protocyjaniny jak i inne antocyjany zawarte w płatkach tej rośliny wykorzystywane są jako barwniki w produkcji wielu produktów spożywczych na przykład jogurtów.
14
Jest stosowany w ziołolecznictwie.
Największym uznaniem cieszy się kwiatostan rośliny, który posiada właściwości przeciwzapalne oraz ochronne dla układu pokarmowego. Zawiera kwercetynę, apigeninę oraz pochodne kwasu kofeinowego. Zawiera również przeciwutleniacze takie jak kwas askorbinowy i związki fenolowe.
15
Chaber jest narodowym kwiatem Estonii od 1918 roku.
Jest ważnym symbolem w tym regionie, wykorzystywanym przez lokalnych polityków. Pojawia się w logotypach: Estońskiej Konserwatywnej Partii Ludowej czy Fińskiej Partii Koalicji Narodowej.
16
Od początku XX wieku jest symbolem liberalizmu społecznego w Szwecji.
Jest także oficjalnym kwiatem szwedzkiej prowincji Östergötland.
17
Chabry pojawiają się wielokrotnie w malarstwie.
Jednym z bardziej znanych obrazów, w których pojawia się motyw chabrów jest powstały w lipcu 1890 roku pejzaż Pole pszenicy z chabramiVincenta van Gogha. Chabry pojawiają się także na płótnach Igora Grabara, Sergeia Osipova czy Issaca Levitana.
