27 ciekawostek o Empire State Building
W momencie oddania do użytku był jedynym na świecie budynkiem posiadającym 100 pięter. Przez 41 lat od zbudowania był najwyższym budynkiem świata. Zos ...
Ta neoklasycystyczna rzeźba jest darem narodu francuskiego dla Amerykanów, który ma upamiętniać konstytucję Stanów Zjednoczonych oraz deklarację niepodległości. Pierwotnie statua miała dzierżyć zerwane kajdany, jednak na późniejszym etapie prac uznano, że taka symbolika może budzić kontrowersje i zdecydowano się na zastosowanie pochodni. Oficjalne odsłonięcie Statui Wolności odbyło się 28 października 1886 roku.
Projektantem statui był Frédéric Auguste Bartholdi - francuski rzeźbiarz. Ponoć twarz statui była wzorowana na twarzy matki Bartholdiego - Charlotte Bartholdi. Teoria ta jest dość prawdopodobna, ponieważ artysta czerpał inspirację z najbliższych mu osób, a matka była mu szczególnie bliska.
Statua Wolności to przede wszystkim alegoria, a jej twarz miała wyrażać majestatyczność i nadzieję. Miała być zaprojektowana jako symboliczny, uniwersalny wizerunek kobiety, reprezentujący wolność i oświecenie.
Autorem podstawy i stalowej konstrukcji jest Gustave Eiffel. Statua jest pokryta blachą miedzianą o grubości około 2,5 mm, która posiada charakterystyczny zielonkawy kolor (patyna), powstały w wyniku utleniania.
Wewnętrzna struktura wykonana jest z żelaza i stali. Eiffel zaprojektował szkielet wewnętrzny, który utrzymuje cienkie miedziane panele w stabilnym położeniu.
Statua stoi na granitowym postumencie, zaprojektowanym przez amerykańskiego architekta Richarda Morrisa Hunta.
Precyzyjnie kolor ten określany jest jako grynszpanowy. Powstaje na skutek korozji atmosferycznej miedzi. Obiekty miedziane pokrywają się patyną stopniowo i proces ten może trwać kilka do kilkudziesięciu lat, dlatego grafiki przedstawiające rzeźbę z okresu początku jej istnienia ukazują postać w innych barwach.
Pierwotny charakter rzeźby ukazuje obraz Edwarda Morana z 1886 roku zatytułowany "Odsłonięcie Statui Wolności Oświecającej Świat".
Usytuowana jest niedaleko Wieży Eiffla na Île aux Cygnes (Wyspa Łabędzia) na Sekwanie. Stanęła ona na wyspie 15 listopada 1889 roku i została sfinansowana przez mieszkających w Ameryce Francuzów dla uczczenia stulecia rewolucji francuskiej. Paryska Statua w lewej ręce trzyma tablicę, na której widniej inskrypcja „IV Juillet 1776 = XIV Juillet 1789”, co odpowiednio oznacza daty amerykańskiego Dnia Niepodległości oraz dnia zdobycia Bastylii.
Lokalizacja na Liberty Island sprawia, że Statua jest skierowana w stronę wejścia do portu w Nowym Jorku, co pozwala jej witać statki przypływające do miasta. W XIX i na początku XX wieku była to kluczowa droga, którą przybywali imigranci i towary, czyniąc ją symbolem nadziei i nowego początku.
Ustawienie takie sprawia też, że "spogląda" ona w stronę Atlantyku, co symbolizuje jej zasięg i otwartość na świat. Podkreśla też rolę symbolu wolności i demokracji, a także więzi z Europą, z której pochodzi.
Dzięki takiemu ustawieniu, Statua doskonale widoczna jest zarówno z lądu, jak i z morza. Światło pochodni odbija się w kierunku wejścia do portu, wzmacniając jej funkcję jako "latarnika wolności".
Jest ona jednym z najbardziej popularnych zabytków w Stanach Zjednoczonych, a liczba odwiedzających zależy od sezonu turystycznego. Rocznie odwiedza ją około czterech milionów osób, co przekłada się na średnio około jedenastu tysięcy osób dziennie.
Symbolizuje to ruch, kroczącą wolność, dążenie do postępu i przypomnienie, że wolność nie jest stanem statycznym, ale wymaga ciągłego działania, pielęgnowania i rozwoju. Znajdujące się u stóp Statui rozerwane kajdany i uniesiona stopa symbolizują też ucieczkę od niewoli, tyranii i opresji, co jest głównym przesłaniem pomnika - wolność wyzwala i porusza świat do przodu.
