Uznawany jest za jedną z najistotniejszych postaci literatury polskiej wieku dwudziestego.
Za datę jego debiutu literackiego uważa się 1955 rok - wtedy jego poezja została zaprezentowana w "Życiu Literackim" w ramach "Prapremiery pięciu poetów", obok wierszy Herberta, Harasymowicza, Czycza i Drozdowskiego. W tym samym roku na łamach "Twórczości" opublikował "Karuzelę z madonnami".
W1956 roku wydał tomik poetycki "Obroty rzeczy", złożony z wierszy pisanych w latach 1952-1955. Kolejno wydał: "Rachunek zachciankowy", "Mylne wzruszenia" , "Było i było" , "Odczepić się" oraz "Wiersze" , "Poezje wybrane" i tomik w serii "Poeci polscy".
W 1955 roku zaczął działać również w dziedzinie teatru. Założył prywatny, eksperymentalny "Teatr na Tarczyńskiej", w którym wystawił m.in. "Wiwisekcję", "Kabaret", "Szarą mszę" i "Wyprawy krzyżowe". Po jego rozpadzie założył w swoim mieszkaniu na placu Dąbrowskiego "Teatr Osobny" - napisał dla niego m.in. "Osmędeuszy", "Działalność".
W 1970 roku wydał "Pamiętnik z Powstania Warszawskiego" , opisujący powstanie z perspektywy cywila. Kolejne tomy jego proz to: "Donosy rzeczywistości" , "Szumy, zlepy, ciągi" i "Zawał" , "Rozkurz".
