Ludzie

Ciekawostki o Czesławie Miłoszu

Znaleźliśmy 34 ciekawostki na temat Czesława Miłosza

Jeden z wielkich poetów naszych czasów, być może największy

Czesław Miłosz był polskim poetą, pisarzem, tłumaczem, dyplomatą. Urodził się w czasie i miejscu zmieniających się granic i nakładających się kultur, a późniejsza jego naturalizacja na obywatela amerykańskiego, doprowadziły do sprzecznych twierdzeń o jego narodowości. Choć jego rodzina identyfikowała się jako Polacy i język polski był jego podstawowym językiem i choć często mówił o Polsce, jako o swoim kraju, to publicznie określał się jako jeden z ostatnich obywateli wieloetnicznego Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Często mówił "Urodziłem się w samym centrum Litwy, a więc mam większe prawo niż mój wielki przodek Mickiewicz pisać o Litwie - ojczyzno moja". Jednak w swoim noblowskim wykładzie powiedział: "Moja rodzina w XVI wieku mówiła już po polsku, podobnie jak wiele rodzin w Finlandii mówiło po szwedzku, a w Irlandii po angielsku, więc jestem poetą Polakiem, a nie Litwinem".

1
Czesław Miłosz był polskim poetą, prozaikiem, eseistą, historykiem literatury, tłumaczem i dyplomatą.
Żył w latach 1911-2004.
2
Urodził się 30 czerwca 1911 roku w majątku dziedzicznym matki, w Szetejniach na Litwie.
Był synem Aleksandra Miłosza, polskiego inżyniera budownictwa i jego żony Weroniki z Kunatów. Rodzina Miłoszów pieczętująca się herbem Lubicz, należała do starego szlacheckiego rodu.

Ze strony matki jego dziadkiem był Zygmunt Kunat, potomek polskiej rodziny wywodzącej się z XIII w., posiadającej majątek w Krasnogrudzie (wieś w województwie podlaskim przy granicy z Litwą). Po studiach rolniczych w Warszawie, Zygmunt Kunat ożenił się z babką Czesława Miłosza, Józefą, potomkinią szlacheckiego rodu Syruć, litewskiego pochodzenia (jeden z jej przodków, Szymon Syruć był osobistym sekretarzem Stanisława I Leszczyńskiego). Dziadkowie Miłosza osiedlili się w Szetejniach.
3
Dziadek Miłosza ze strony ojca, Artur Miłosz, również pochodził z rodu szlacheckiego i walczył w powstaniu styczniowym w 1863 roku.
Jego żona, babcia Miłosza, Stanisława, była córką lekarza z Rygi i należała do niemiecko-polskiej rodziny von Mohl. Majątek Miłoszów znajdował się w Serbinach. 

Ojciec Miłosza urodził się i kształcił w Rydze, matka urodziła się w Szetejniach, a kształciła w Krakowie.
4
Swoje dzieciństwo spędzone w Szetejniach Miłosz upamiętnił w powieści "Dolina Issy" z 1955 roku i wspomnieniach "Native Realm" z 1959 roku.
Opisywał w nich wpływ katolickiej babci Józefy na kształtowanie się jego osobowości, rozkwitające w nim zamiłowanie do literatury oraz wczesną świadomość podziału klasowego społeczeństwa, z punktu widzenia członka szlachty polskiej na Litwie. Wychowywanie się na terenach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego, jego wielokulturowość i tolerancja miały duży wpływ na twórczość Miłosza. Także wydarzenia historyczne, których był świadkiem (rewolucja październikowa i wojna polsko-bolszewicka), oraz przemieszczanie się po terenach Rosji wraz z ojcem, znalazło odzwierciedlenie w jego twórczości.
5
Wczesne lata jego młodości były dość burzliwe.
Kiedy ojciec Miłosza został zatrudniony do pracy przy projektach infrastrukturalnych na Syberii, on i jego matka, udali się tam wraz z nim. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 roku ojciec Miłosza został wcielony do armii rosyjskiej, z zadaniem budowy dróg i mostów dla armii. Miłosz z matką schronili się w Wilnie. Następnie ponownie dołączyli do ojca, podążając za nim w miarę przesuwania się frontu w głąb Rosji, gdzie w 1917 roku urodził się brat Miłosza, Andrzej.

W 1918 roku, po przeprawie przez Estonię i Łotwę, rodzina wróciła do Szetejnów.
6
W 1919 roku wybuchła wojna polsko-bolszewicka, podczas której ojciec Miłosza brał udział w nieudanej próbie włączenia niepodległej Litwy do II RP, co doprowadziło do wydalenia rodziny z ich majątku.
Zamieszkali w Wilnie, z którego musieli jeszcze uciekać na skutek działań wojennych, by w końcu powrócić tam po zakończeniu wojny w 1921 roku.
7
Mimo wielu wojennych tułaczek Miłosz był bardzo zdolnym uczniem, zwłaszcza w kierunku języków obcych.

Posługiwał się językiem polskim, litewskim, rosyjskim, angielskim, francuskim i hebrajskim. Po ukończeniu gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Wilnie, wstąpił w 1929 roku na wileński Uniwersytet Stefana Batorego, początkowo jako student polonistyki na Wydziale Humanistycznym, później  przeniósł się na Wydział Nauk Społecznych by studiować prawo.

Podczas studiów dołączył do głośnego w Wilnie Akademickiego Klubu Włóczęgów Wileńskich, a po wyjściu z niego razem z lewicującymi kolegami założył Klub Intelektualistów. Był członkiem grupy młodych poetów Żegary i współtwórcą pisma o tej samej nazwie. Pracował też w Polskim Radiu Wilno.

Jego pierwsze opublikowane wiersze ukazały się w uniwersyteckim czasopiśmie studenckim "Alma Mater Vinensis" w 1930 roku. Były to wiersze "Kompozycja" i "Podróż".

8
W 1931 roku Miłosz odwiedził Paryż, gdzie spotkał swojego dalekiego kuzyna Oscara Miłosza, francuskojęzycznego poetę litewskiego pochodzenia.
Oscar stał się dla Miłosza mentorem i inspiracją. Po powrocie do Wilna zaangażował się w obronę żydowskich studentów nękanych przez antysemitów. W jednym z takich ataków, wkraczając w tłum, odpierał ataki na Żydów. Jeden ze studentów żydowskich zginął od uderzenia kamieniem w głowę.
9
W 1934 roku ukończył studia prawnicze i rozwiązał zespół poetycki "Żagary".
Wyjechał do Paryża na roczne studia, pisał stamtąd artykuły do gazety w Wilnie i często spotykał się z kuzynem Oscarem Miłoszem. W 1936 roku wrócił do Wilna, gdzie prowadził audycje literackie w Radiu Wilno. Po zaledwie roku pracy w Radiu został zwolniony pod zarzutem sympatyzowania z lewicą (już jako student posiadał socjalistyczne poglądy).

W tym samym roku ukazał się jego drugi zbiór poezji (pierwszy w 1933 r.) "Trzy zimy" - jeden z krytyków porównał go wówczas z Adamem Mickiewiczem.
10
Latem 1937 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie znalazł pracę w Polskim Radio i poznał swoją przyszłą żonę Janinę, z domu Dłuska, która była wówczas żoną reżysera Eugeniusza Cękalskiego.
Janina pracowała w dziale kadr rozgłośni Polskiego Radia, jednocześnie studiowała na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Działała w Stowarzyszeniu Miłośników Filmu "Start", Spółdzielni Filmowej "Krąg" i Spółdzielni Autorów Filmowych (SAF). Była współautorką scenariusza do znanego filmu "Strachy", który wyświetlono w październiku 1838 roku.

W 1934 roku wyszła za mąż za reżysera Eugeniusza Cękalskiego. Gdy na przełomie 1937/38 roku poznała Czesława Miłosza, odeszła od męża i i żyła z Miłoszem w nieformalnym związku. Razem zamieszkiwali na Dynasach (fragment warszawskiego Powiśla przy skarpie wiślanej) do 1939 roku. Miłosza poślubiła dopiero po śmierci Cękalskiego, w 1956 roku w Paryżu. Janina była matką Anthony'ego Miłosza.
11
Gdy wybuchła II wojna światowa i Warszawa została zbombardowana przez Niemców, Miłosz wraz z kolegami z Polskiego Radia uciekł do Lwowa.
Ponieważ Janina została w Warszawie, postanowił wrócić, ale plany te pokrzyżowała mu rosyjska inwazja na Polskę. Aby uniknąć nadciągającej Armii Czerwonej, udał się do Bukaresztu. Tam uzyskał litewski dokument tożsamości i sowiecką wizę, dzięki której mógł podróżować pociągiem do Kijowa, a następnie do Wilna. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na Litwę zaopatrzył się w fałszywe dokumenty, dzięki którym mógł przedostać się do Polski. Była to długa podróż, głównie pieszo, która zakończyła się latem 1940 roku powrotem do Warszawy i spotkaniem z Janiną.
12
W okupowanej Warszawie Miłosz zaangażował się w walkę konspiracyjną.
Uczęszczał na tajne wykłady Władysława Tatarkiewicza - filozofa, historyka filozofii i etyki. Przetłumaczył na język polski "Jak wam się podoba" Szekspira i "Ziemię jałową" TS Eliota. Wraz ze swym przyjacielem powieściopisarzem Jerzym Andrzejewskim zaaranżował także wydanie trzeciego tomu poezji "Wiersze", pod pseudonimem "Jan Syruć". 

Tomik został wydany w 1940 roku, a na stronie tytułowej podano, że został on wydany przez fikcyjną prasę we Lwowie w 1939 roku. Być może była to pierwsza potajemnie wydana książka w okupowanej Warszawie.

W 1942 roku Miłosz zaaranżował wydanie przez podziemną prasę antologii poetów polskich "Pieśń niezwyciężona".
13
Najbardziej ryzykowną konspiracyjną działalnością Miłosza była pomoc Żydom w  Warszawie, którą realizował za pośrednictwem podziemnej organizacji socjalistycznej "Wolność".
Brat Miłosza, Andrzej, także aktywnie pomagał Żydom w Warszawie. W 1943 roku przetransportował polskiego Żyda Seweryna Trossa i jego żonę z Wilna do Warszawy. Miłosz przyjął Trossów, znalazł im kryjówkę, wspierał finansowo. Trossowie ostatecznie zginęli w czasie Powstania Warszawskiego.

Miłosz nie wstąpił do Armii Krajowej, co w późniejszych latach tłumaczył instynktem samozachowawczym oraz własnym przekonaniem, że kierownictwo AK było prawicowe i dyktatorskie. Nie brał też udziału w planowaniu i realizacji Powstania Warszawskiego. Uważał powstanie za "zgubiony wysiłek militarny", a jemu brakowało "patriotycznego uniesienia". Nazwał powstanie "nagannym, lekkomyślnym przedsięwzięciem", ale później skrytykował Armię Czerwoną, że nie pomogła powstańcom, kiedy miała ku temu okazję.
14
W 1944 roku Miłosz został schwytany przez Niemców i przetrzymywany był w jenieckim obozie przejściowym.
Z obozu został wyratowany przez nieznajomą katolicką zakonnicę, która błagała Niemców w jego imieniu. Po uwolnieniu, on i Janina uciekli z miasta i osiedlili się w podkrakowskiej wsi.

Zaraz po wojnie Miłosz wydał swój czwarty tomik poezji "Ratunek", w którym skoncentrował się na swoich przeżyciach wojennych. Zawarł w nim niektóre z jego najbardziej chwalonych dzieł, w tym dwudziestowierszowy cykl "Świat" oraz cykl "Głosy ubogich". Tom zawierał także niektóre z jego najczęściej antologizowanych wierszy, m.in. "Pieśń o końcu świata", "Campo di Fiori" czy "Biedny chrześcijanin patrzy na getto".
15
W nowo powstałej PRL, w latach 1945-1951 Miłosz pełnił funkcję attache kulturalnego.
Swoją pracę dyplomatyczną dla komunistycznego rządu PRL podjął w Stanach Zjednoczonych oraz Paryżu. To właśnie w tym charakterze poznał Jane Irene Zielonko, przyszłą tłumaczkę "Zniewolonego umysłu", z którą miał romans. Przeniósł się z Nowego Jorku do Waszyngtonu, a wreszcie do Paryża, organizując i promując polskie wydarzenia kulturalne. 

Choć był reprezentantem Polski, która za żelazną kurtyną była postrzegana jako sowiecki kraj satelicki, nie należał do żadnej partii komunistycznej.
16
W czasie, gdy był przedstawicielem polskiego rządu nie wydał żadnej książki.
Zamiast tego pisał artykuły do różnych polskich czasopism, przybliżając czytelnikom amerykańskich pisarzy, takich jak Eliot, Faulkner, Hemingway, Mailer, Lowell czy Auden. Tłumaczył też na język polski "Otella" Szekspira oraz dzieła Walta Whitmana, Carla Sandburga, Pabla Nerudy i in.

W Waszyngtonie w 1947 roku urodził się syn Miłosza i Janiny - Anthony.
17
W 1948 roku Miłosz zaaranżował utworzenie przez rząd polski Wydziału Polonistyki na Uniwersytecie Columbia.
Na wydziale, nazwanym imieniem Adama Mickiewicza, wykładał Manfred Kridl, przyjaciel Miłosza, autor książki naukowej o Mickiewiczu. Aprobatę wyraziła wnuczka Mickiewicza, która napisała list do ówczesnego dyrektora Columbia University, Dwighta D. Eisenhowera. Przeciwny był natomiast Kongres Polonii Amerykańskiej, który obawiał się komunistycznej infiltracji Columbii. Mimo kontrowersji wydział powstał, odbywały się wykłady. Wydział zakończył swoją działalność w 1954 roku, gdy ustało finansowanie z Polski.
18
Po raz pierwszy od wstąpienia do korpusu dyplomatycznego, Miłosz odwiedził Polskę w 1949 roku.
Był zbulwersowany warunkami panującymi w kraju, atmosferą wszechogarniającego strachu przed rządem i jego służbami bezpieczeństwa. Po powrocie do USA szukał sposobu na opuszczenie stanowiska dyplomaty, zasięgnął nawet opinii Alberta Einsteina, którego poznał podczas pełnienia obowiązków.

W miarę jak Polska pod wpływem Stalina stawała się krajem bardziej opresyjnym, przełożeni Miłosza zaczęli postrzegać go jako zagrożenie. Miłosz był szczery w swoich raportach do Warszawy, ponad to spotykał się z osobami, które nie były aprobowane prze jego mocodawców. W konsekwencji nazwano go "Jednostką ideologicznie całkowicie obcą".

Pod koniec lat 50., gdy Janina była w drugiej ciąży, Miłosza odwołano do Warszawy i skonfiskowano mu paszport. Po interwencji ministra spraw zagranicznych Zygmunta Modzelewskiego, paszport mu zwrócono. Zdając sobie sprawę, że pozostanie w Polsce grozi mu niebezpieczeństwem, w styczniu 1951 roku wyjechał do Paryża.
19
Po przybyciu do Paryża ukrywał się wspomagany przez redakcję emigracyjnego pisma "Kultura".
Ponieważ jego żona i syn przebywali w Stanach Zjednoczonych, złożył podanie o wyjazd, niestety odmówiono mu. W USA postrzegany był jako komunista. Nie mógł opuścić Francji i nie był obecny przy narodzinach swojego drugiego syna, Johna Petera.

Miłosz poprosił o azyl we Francji. Po trzech miesiącach ukrywania się zorganizował konferencję, na której wyjaśnił dlaczego nie może zamieszkać w Polsce i dlaczego nie może pracować dla polskiego reżimu. Był pierwszym znanym artystą z komunistycznego kraju, który publicznie podał powody zerwania więzi z komunistyczną Polską.
20
W Polsce twórczość Miłosza była zakazana, a on sam atakowany w prasie.
Będąc w Paryżu doświadczał również krytyki, ale zdarzały się głosy uznania i poparcia. Przyszły noblista Pablo Neruda, wówczas zwolennik Związku Radzieckiego zaatakował Miłosza w komunistycznej gazecie jako "Człowieka, który uciekł". Z kolei Albert Camus, kolejny przyszły noblista, odwiedził Miłosza i zaoferował mu swoje wsparcie. Kolejną zwolenniczką była szwajcarska filozofka Jeanne Hersch, z którą Miłosz miał krótki romans.
21
Miłosz połączył się z rodziną w 1953 roku, kiedy Janina wraz z dziećmi dołączyła do niego we Francji.
W tym czasie ukazała się publikacja "Zniewolony umysł" stanowiąca analizę metod i konsekwencji sowieckiego komunizmu, która przyniosła Miłoszowi pierwsze czytelnictwo w Stanach Zjednoczonych. Niemiecki filozof Karl Jaspers określił tę książkę jako "znaczący dokument historyczny". Stała się ona podstawą kursów politologicznych i uważana jest za klasyczne dzieło w badaniach nad totalitaryzmem.

W czasie pobytu we Francji , oprócz "Zniewolonego umysłu" Miłosz opublikował jeszcze dwa zbiory wierszy, dwie powieści ("Przejęcie władzy" i "Dolina Issy) oraz pamiętnik.

W 1956 roku Miłosz i Janina pobrali się w Paryżu.
22
W 1960 roku Miłoszowi zaproponowano stanowisko wykładowcy wizytującego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.
Z tą ofertą i przy słabnącym klimacie makkartyzmu mógł przenieść się do Stanów Zjednoczonych. Udowodnił, że jest biegłym i popularnym wykładowcą i już po dwóch miesiącach otrzymał propozycję pracy (Miłosz nie posiadał doktoratu i doświadczenia pedagogicznego).

Dzięki stałemu zatrudnieniu jako etatowy profesor języków i literatur słowiańskich, Miłosz był w stanie uzyskać obywatelstwo amerykańskie i kupić dom w Berkeley.
23
Zaczął publikować artykuły naukowe w języku angielskim i polskim na temat różnych autorów, m.in. Fiodora Dostojewskiego.
Pobyt w Berkeley był dla niego mimo wszystko dość frustrujący, bo był odizolowany od swoich przyjaciół, a także postrzegano go głównie jako postać polityczną, a nie jako wielkiego poetę. Jego poezja nie była dostępna w języku angielskim i nie mógł publikować w Polsce.

Niektórzy jego koledzy z Berkeley, nieświadomi jego twórczości, wyrażali zdziwienie, gdy 1980 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla.
24
Aby zapoznać amerykańskich czytelników ze swoją twórczością, a także z twórczością innych polskich poetów, Miłosz wymyślił i zredagował antologię "Postwar Polish Poetry", która została wydana w języku angielskim w 1965 roku.
Był to pierwszy kontakt wielu anglojęzycznych czytelników z poezją Miłosza, Wisławy Szymborskiej, Zbigniewa Herberta, Tadeusza Różewicza. W 1969 roku ukazał się w języku angielskim podręcznik Miłosza "Historia literatury polskiej".

Nadal publikował w języku polskim w prasie emigracyjnej w Paryżu. Jego zbiory wierszy z tego okresu to: "Król Popiel i inne wiersze", "Metamorfoza Boba", "Miasto bez imienia" i "Ze wschodu słońca".
25
Po osiemnastu latach pracy Miłosz przeszedł na emeryturę.
Z tej okazji w 1978 roku otrzymał "Berkeley Citation", odpowiednik doktoratu honoris causa Uniwersytetu Kalifornijskiego. Kiedy jego żona Janina zachorowała i wymagała kosztownego leczenia, Miłosz wrócił do nauczania.
26
9 października 1980 roku Akademia Szwedzka ogłosiła, że Czesław Miłosz otrzymał literacką Nagrodę Nobla.
W dniu ogłoszenia nagrody Miłosz zorganizował krótką konferencję prasową, a następnie wyjechał aby poprowadzić wykład o Dostojewskim.

W noblowskim wykładzie Miłosz opisał swój pogląd na rolę poety, opłakiwał tragedie XX wieku oraz oddał hołd swojemu kuzynowi Oscarowi.
27
Wielu Polaków dowiedziało się o Miłoszu dopiero po otrzymaniu przez niego Nagrody Nobla.
Jego twórczość przez 30 lat była zakazana w Polsce. Dopiero teraz mógł powrócić do kraju, z którego wyjechał w 1951 roku. Został przywitany entuzjastycznie, spotkał się z Lechem Wałęsą i Janem Pawłem II.

W 1981 roku został mianowany Norton Professor of Poetry na Uniwersytecie Harvarda. W 1986 roku zmarła żona Miłosza.
28
Po upadku komunizmu w Polsce rozdzielił swój czas pomiędzy Berkeley i Kraków.
Zaczął publikować swoje teksty w języku polskim u krakowskiego wydawcy. Kiedy Litwa odzyskała niepodległość w 1991 roku, Miłosz odwiedził ten kraj po raz pierwszy od 1939 roku.

W 1992 roku Miłosz poślubił Carol Thigpen, wykładowczynię Emory University w Atlancie. Pozostali w związku małżeńskim aż do jej śmierci w 2002 roku.
29
W 2000 roku Czesław Miłosz przeniósł się do Krakowa.
Wraz z żoną Carol zamieszkał w Krakowie przy ulicy Bogusławskiego 6 w mieszkaniu 6 a.
W 1993 roku w październiku Czesławowi Miłoszowi uroczyście przyznano honorowe obywatelstwo Stołeczno-Królewskiego Miasta Krakowa. Miasto ofiarowało poecie również dwupokojowe mieszkanie w bliskim sąsiedztwie Plant i Rynku Głównego. W większym z dwóch pokoi mieścił się gabinet poety, biblioteka i sypialnia z szafą. W drugim, mniejszym pokoju znajdował się salonik i gabinet Carol. Była jeszcze kuchnia i niewielka łazienka.

W mieszkaniu nie brakowało licznych pamiątek - rodzinnych fotografii, starych zdjęć Wilna, obrazów malowanych przez przyjaciół poety czy innych bibelotów. Noblista wykupił mieszkanie na własność w 1996 roku, natomiast w 1999 roku nabył jeszcze sąsiednie mieszkanie i połączył oba lokale.

Dziś na kamienicy, w której poeta spędził swoje ostatnie lata, widnieje pamiątkowa tablica.
30
Twórczość Miłosza z lat 90. obejmuje tomiki poezji "W obliczu rzeki", "Pies z pobocza", oraz tom krótkiej prozy ABC Miłosza.
Ostatnimi samodzielnymi tomami poezji Miłosza były "To" i "Druga przestrzeń". Niezebrane wiersze napisane później ukazały się w języku angielskim w New Selected Poems oraz pośmiertnie w Selected and Last Poems.
31
Czesław Miłosz zmarł 14 sierpnia 2004 roku w swoim krakowskim domu, w wieku 93 lat.
Pogrzeb o charakterze państwowym odbył się w Kościele Mariackim. Uczestniczył w nim ówczesny premier Polski, Marek Belka oraz były prezydent Polski, Lech Wałęsa. Po uroczystości w Kościele Mariackim trumna  w asyście eskorty wojskowej i tłumu żegnających artystę ludzi została odprowadzona na miejsce ostatniego spoczynku. Czesław Miłosz spoczął w Krypcie Zasłużonych na Skałce.

Przed kościołem poeci Seamus Heaney, Adam Zagajewski i Robert Hass czytali wiersz Miłosza "W Szetejniach" po polsku, francusku, angielsku, rosyjsku, litewsku i hebrajsku - we wszystkich językach, które Miłosz znał.

Pogrzeb relacjonowały media z całego świata.
32
Uroczystości pogrzebowe nie odbyły się bez skandalu, który wywołała grupa protestujących osób, przeciwnych pochowaniu poety na Skałce.
Twierdzili oni, że Miłosz był antypolski i antykatolicki, że podpisał petycję popierającą wolność słowa i zgromadzeń gejów i lesbijek. Papież Jan Paweł II wraz ze spowiednikiem Miłosza wystosował publiczny komunikat potwierdzający przyjęcie przez poetę sakramentów, co stłumiło protest.
33
Brat Czesława Miłosza, Andrzej Miłosz był dziennikarzem, tłumaczem i producentem filmów dokumentalnych.
Syn Miłosza, Anthony jest kompozytorem i projektantem oprogramowania. Studiował językoznawstwo, antropologię i chemię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley oraz neurologię w Centrum Medycznym Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco. Przetłumaczył na język angielski niektóre wiersze ojca.
34
Wersy z wiersza "Ty, który skrzywdziłeś" widnieją na Pomniku Poległych Stoczniowców 1970 w Gdańsku.
W 1978 roku rosyjsko-amerykański poeta Joseph Brodsky nazwał Miłosza "jednym z wielkich poetów naszych czasów, być może największym".

Najnowsze tematy

Ciekawostki o Ołomuńcu
Ołomuniec leżący we wschodniej części Republiki Czeskiej jest pięknym, choć mało popularnym miastem. Jako stolica Moraw posiada bogatą historię, które ...
Teatro Amazonas - opera w sercu amazońskiego lasu deszczowego
Teatro Amazonas to jeden z najważniejszych teatrów Brazylii i główną atrakcją miasta Manaus. Zlokalizowany  w Largo de São Sebastião, historycznym cen ...
Ciekawostki o krowach
Kiedyś wypasane były w mniejszych stadach na wiejskich łąkach, dziś najczęściej spotykamy ja w dużych farmach nastawionych na przemysłową produkcję. D ...
Ciekawostki o długoszparze
Długoszpar, zwany także żarłaczem olbrzymim, jest drugą co do wielkości znaną rybą na świecie, po rekinie wielorybim. Długość jego ciała jest imponują ...
Ciekawostki o Niemczech
Nasi zachodni sąsiedzi to kraj o burzliwej historii. Stamtąd pochodzi tradycja i kultura średniowiecznej chrześcijańskiej Europy ale i także jeden z n ...
Ciekawostki o Alfredzie Noblu
Żyjący w XIX wieku Alfred Nobel najbardziej znany jest z tego, że przekazał swoją fortunę na ustanowienie Nagrody Nobla, choć wniósł on także wielki w ...
Ciekawostki o Rzymie
Historia Rzymu trwa nieprzerwanie od 28 wieków, choć wiadomo że obszar ten był zamieszkiwany przez ludzi dużo wcześniej. Rzym jest jednym z najdłużej ...
Ciekawostki o Afryce
To właśnie z Afryki na podbój świata wyruszyli pierwsi przodkowie współczesnego człowieka. Choć w starożytności w Afryce rozwijały się i rozkwitały po ...

Podobne tematy

Ciekawostki o Stanisławie Wyspiańskim
Stanisław Wyspiański nazywany czwartym wieszczem polskim był wielkim dramatopisarzem, poetą, świetnym portrecistą, twórcą witraży. Urodził się w Krako ...
Ciekawostki o Janie Kochanowskim
Był jednym z najbardziej wybitnych polskich twórców, którego twórczość odcisnęła się w znacznym stopniu na twórczości literatury polskiej. Polszczyzna ...
Ciekawostki o Krzysztofie Kamilu Baczyńskim
Krzysztof Kamil Baczyński powszechnie uznany jest za jednego z najwybitniejszych poetów okresu okupacji. Jego poezja najpełniej wyraża cechy pokolenia ...
Ciekawostki o Leonardzie Cohenie
Kanadyjski poeta, pisarz i piosenkarz tworzący w stylu piosenki autorskiej, urodził się w Montrealu jako Leonard Norman Cohen. Pochodził z żydowskiej ...
Ciekawostki o Louise Glück
Louise Glück, amerykańska poetka i eseistka, dotychczas znana w Polsce niewielkiej rzeszy czytelników. W swojej twórczości nawiązuje do wątków osobist ...
Ciekawostki o Julianie Tuwimie
Znany był ze swojego specyficznego humoru objawiającego się bystrością umysłu i świeżością. Jego twórczość uważana jest za trudną, ze względu na częst ...
Ciekawostki o Adamie Mickiewiczu
Wybitny polski poeta i jeden z Trzech Wieszczów. Uznawany za czołowego reprezentanta Wielkiej Emigracji. Całe swoje życie poświęcił twórczości i walce ...
Ciekawostki o Williamie Szekspirze
Jest najwybitniejszą postacią angielskiej i światowej literatury, reformatorem teatru. Jego dzieła, takie jak “Sen nocy letniej”, “Romeo i Julia”, “Ha ...