Artyści urodzeni 6 czerwca

Powszechnie uważany jest za jednego z największych pisarzy XX wieku.

Jego twórczość obejmowała powieści, opowiadania, eseje i dramaty, które często poruszały tematy społeczne, filozoficzne i psychologiczne odwołujące się do  tematów dekadencji, obowiązku i konfliktu między sztuką a społeczeństwem burżuazyjnym.

Do jego najbardziej znanych dzieł należą: "Buddenbrookowie", "Czarodziejska góra", "Doktor Faustus", "Mario i czarodziej", "Śmierć w Wenecji", "Tonio Kröger".

Znany był również z krytyki niemieckiego nacjonalizmu i faszyzmu, a jego twórczość miała znaczący wpływ na literaturę niemiecką i światową.

W roku 1929 roku otrzymał  Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.



 

Jest jedną z najwybitniejszych powieściopisarek okresu polskiego pozytywizmu.

Była autorką wielu powieści, nowel i esejów, a także działaczką społeczną i patriotyczną. Jej twórczość charakteryzowała się zaangażowaniem w sprawy społeczne i moralne, a także krytyką nierówności społecznych i dyskryminacji.

Do jej najbardziej znanych dzieł należą powieści "Nad Niemnem", "Marta", "Cham" oraz "Gloria Victis".

W 1905 roku została nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury , jednak nagrodę tę otrzymał  Henryk Sienkiewicz. 

Jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli romantyzmu rosyjskiego.

W młodości związany był z  dekabrystami, oburzony despotycznymi rządami cara napisał swoje utwory polityczne. Antycarska działalność literacka spowodowała zesłanie na południowe rubieże Rosji. Przed wyjazdem z Petersburga zdołał ogłosić swój pierwszy poemat "Rusłan i Ludmiła". Na zesłaniu powstały: "Jeniec kaukaski" , "Fontanna Bachczyseraju" , "Cyganie". Napisał też słynne liryki  takie jak: "Sztylet" i "Więzień".

Po kilku latach kara została złagodzona - przebywał w majątku swojej matki. Wtedy powstał "Borys Godunow", wiersze "W głębinie syberyjskich rud" i " Arion".   

W 1831 roku  ukończył poemat dygresyjny "Eugeniusz Oniegin" - dzieło, które  pokazuje obraz życia rosyjskiej szlachty na wsi i w mieście w połowie XIX wieku. W tym czasie napisał także  "Opowieści świętej pamięci Iwana Piotrowicza Biełkina" oraz cykl małych tragedii: "Skąpy rycerz", "Mozart i Salieri", "Gość kamienny" i "Uczta podczas dżumy" oraz bajki dla dzieci, między innymi "Bajka o rybaku i złotej rybce", "Bajka o carze Sałtanie", "Bajka o Popie i jego parobku Jełopie", "Pan młody".

Z powodu jawnie głoszonych poglądów politycznych był obiektem rozmaitych intryg. Zginął tragicznie 10 lutego 1837 roku w Petersburgu,  ciężko raniony w pojedynku – bronił w ten sposób honoru swojej małżonki.